


حکیمه نوری در اظهار داشت: سی و سومین جلسه دفاعیه پایاننامه طلاب این مدرسه، به بررسی چالشهای فقهی فضای مجازی در پرتو قاعده معروف «لاضرر» اختصاص یافت.
وی افزود: این پژوهش کوشیده تا با روشی توصیفی- تحلیلی تعادل میان دو مؤلفه «توسعه» و «محدودیت» را در زیستبوم دیجیتال ترسیم کند و این پرسش کلیدی را پاسخ دهد که آیا هر نوع توسعه فضای مجازی، حتی با کارکردهای مثبت اقتصادی و علمی، در صورت ایجاد آسیب به باورها یا امنیت روانی جامعه، مشمول قاعده نفی ضرر خواهد شد یا خیر.
معاون پژوهش مدرسه علمیه تخصصی الزهرا(سلاماللهعلیها) تأکید کرد: نوآوری این پایاننامه در بازتعریف «ضرر» در فضای نامحسوس و مجازی است؛ جایی که مصادیق ضرر، دیگر فقط مادی نیستند؛ بلکه به حوزههایی چون حریم خصوصی، هویت دینی، سلامت روان و سرمایه اجتماعی تسری مییابند و قاعده لاضرر را از یک قاعده فردی به قاعدهای اجتماعی و حکمرانی تبدیل می کند.
نوری با اشاره به یافتههای پژوهشی بیان داشت: محقق در این اثر، با تفکیک میان ضررهای قطعی و احتمالی، و نیز ضررهای مباشری و تسبیبی، نظریهای نوین برای وضع قوانین حداقلی و حداکثری در فضای مجازی ارائه داده و معتقد است توسعه بدون محدودیت، خود مصداق «اضرار به غیر» و محدودیت بدون درنظر گرفتن نیازهای مردمی، مصداق «ضرر به نظام» محسوب میشود. از این رو، الگوی ارائهشده بر «محدودیت هوشمند» و «توسعه مسئولانه» تأکید دارد.
وی گفت: در این جلسه دفاعیه، خانم سهیلا موذنی از پایاننامه سطح سه خود با موفقیت دفاع کرد و هیأت داوران آن را با نمره عالی 5/19شایسته تقدیر دانستند. استاد راهنمای این پژوهش، حجتالاسلام و المسلمین فرج بهزاد و داور آن آیت الله یداله صفری بودند که با طرح پرسشهای چالشی درباره نسبت قاعده لاضرر با قاعده مصلحت و قاعده نفی سبیل، به غنای علمی جلسه افزودند.
