ارایه‌های ادبی در جزء ?? تا ?? قران کریم با تأکید بر تفسیر الکشاف

شناسه محتوا : 51943

1405/06/30

تعداد بازدید : 10

قرآن كريم، افزون بر غناي محتوايي، از ساختار بياني و بلاغي كم‌نظيري برخوردار است و بخش مهمي از اعجاز آن در شيوه‌هاي بياني و آرايه‌هاي ادبي جلوه‌گر مي‌شود. ازاين‌رو، بررسي آرايه‌هاي بلاغي آيات و نقش آن‌ها در تبيين معاني و مقاصد الهي، از مباحث مهم مطالعات قرآني به شمار مي‌رود. پژوهش حاضر با هدف استخراج، طبقه‌بندي و تحليل آرايه‌هاي ادبي در جزءهاي 17 تا 23 قرآن كريم بر اساس ديدگاه‌هاي بلاغي زمخشري در تفسير الكشاف و طبقه‌بندي آن‌ها بر پايه جواهر البلاغه انجام شد. اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي و بر اساس مطالعات كتابخانه‌اي صورت گرفت و تنها آرايه‌هايي بررسي شدند كه زمخشري در تفسير آيات به آن‌ها تصريح كرده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بيشترين تحليل‌هاي بلاغي زمخشري به علم معاني اختصاص دارد و مباحث خبر و انشا بيش از ساير مباحث مورد توجه وي قرار گرفته‌اند. در حوزه علم بيان، آرايه‌هاي تشبيه و استعاره بيشترين توجه را به خود اختصاص داده و تحليل‌هاي زمخشري در اين بخش بيش از آنكه بر بيان اقسام اصطلاحي استوار باشد بر تبيين كاركردهاي معنايي و بلاغي متمركز است. در علم بديع آرايه تكرار از پركاربردترين آرايه‌هاي مورد توجه وي است كه در تأكيد معنا، تثبيت پيام آيات و افزايش تأثيرگذاري كلام الهي نقش دارد. همچنين بررسي‌ها نشان داد كه زمخشري در برخي از موارد، فراتر از تقسيم‌بندي‌هاي رايج منابع بلاغي، با توجه به سياق آيات، تحليل‌ها و اغراض بلاغي دقيق‌تري ارائه كرده است. اين يافته‌ها نشان داد كه الكشاف از مهم‌ترين منابع بلاغي در تفسير قرآن كريم است و استخراج و طبقه‌بندي ديدگاه‌هاي بلاغي زمخشري بر پايه جواهر البلاغه، ضمن تبيين روش بلاغي وي، زمينه بهره‌گيري آموزشي و پژوهشي از اين ديدگاه‌ها را فراهم مي‌سازد.
پدیدآورندگان
  • : سطح3
  • : مدرسي ادبيات عرب
  • : اصفهان
  • : اصفهان
  • : اصفهان - اصفهان - مدرسه علمیه تخصصی فاطمة الزهراء «علیها السلام»