در ابتدای این کرسی، زهرا ملکوتی خواه استاد ارائهکننده بحث گفت: طبق آیه «لیسَ لِلانسان الا ما سعی» اهمیت و ارزش کار و کوشش بر کسی پوشیده نیست؛ همچنین مطالعه در تاریخ انبیاء بیانگر این نکته است که اکثر ایشان کشاورز و دامپرور بودند و این یعنی تکیه بر دستاورد خویش و در این راستا میتوان به فرمایش رهبری در 1/1/86 مبنی بر ورود به جنگ اقتصادی و همت ایشان بر اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید ملی اشاره کرد.
وی گفت: اما محل بحث در این است که خرید کالای ایرانی چه ضرورتی دارد کالایی که (در تنوع، زیبایی، رنگ، مواد نامناسب و بی تعهدی نسبت به ثبات کیفیت) اشکالات اساسی دارد و طبق قاعده «لا ضرر ولا ضرار فی الاسلام» آیا خلاف عقل نیست که مصرفکننده این ضرر را متحمل شود و کالای بیکیفیت و نامناسب ایرانی را بخرد؟
وی پاسخ گفت: کالاها باید طبق نظر کارشناس زُبده برحسب: جنس، کیفیت، مدل، زیبایی، گارانتی، دوام و قابلیتهای کاربردی طبقهبندی سپس خریداری شود.
دبیر جلسه توجه به این نکته را هم لازم دانست که؛ حمایت از کالای ایرانی باعث اشتغالزایی برای جوانان و حمایت از مشاغل موجود خواهد بود.
پس از صحبتهای دبیر جلسه موافقین خرید کالای ایرانی به بیان نقطه نظرات خود به شرح زیر پرداختند و گفتند:
خرید کالای ایرانی عامل ایجاد اشتغال برای جوانان، کاهش نرخ بیکاری، کاهش قاچاق کالا، افزایش درآمد دولت، بهبود وضعیت رفاهی خانوادههای ایرانی، کاهش آسیبهای اجتماعی ناشی از بیکاری (طلاق، اعتیاد و...)، رونق پایدار اقتصاد ملی، عدم خروج ارز از کشور، افزایش عدالت، کاهش فاصله طبقاتی، کاهش وابستگی اقتصاد ملی به کشورهای خارجی و سبب ایجاد فرصتهای شغلی جدید خواهد شد.
در ادامه مخالفان خرید کالای ایرانی علت مخالفت خود را اینگونه اعلام کردند که: مشکلاتی چون ضعیف بودن قطعات (مثلاً در صنعت خودرو سازی)، نبود خدمات و ضمانت پس از فروش، گارانتی، خرید کالای ایرانی بهنوعی حمایت از واسطهها است ونه حمایت از کالای ملی و تولیدکننده، عدم اطلاع مردم از برندهای مشهور ایرانی، عدم تنوع محصولات، کیفیت نامناسب، عدم ثبات کیفیت کالا، شکیل نبودن بستهبندی کالا، هزینه زیاد کالای ایرانی در مقایسه با مشابه خارجی و نبود تعصب تولیدکننده بر روی تولیدات خود باعث رویگردانی از خرید کالاهای ایرانی شده است.
پس از بیان نظرات از سوی موافقان و مخالفان خرید کالای ایرانی استاد داور جناب آقای دکتر محمدرضا حیدری در نقد نظر موافقان و مخالفان گفت: خریدن یا نخریدن کالای ایرانی بهصورت مطلق نیست؛ هر شخصی میتواند بنا بر مصلحت نوعی و نه منفعت شخصی با درنظرگرفتن این موضوع که مشابه داخلی آن کالا وجود دارد یا نه؛ بر اساس نیاز، منطق، تدین، در نظر گرفتن بهداشت، استانداردهای سلامت، روحیه ایثارگری و... اقدام به خرید کند و با حمایت از کالای ایرانی باعث خروج ایران از سُلطه سلطنت صنعتهای پیشرفته گردد. هیچ کالای ایرانی یا خارجی نیست که ازلحاظ کیفیت صد درصد تضمینشده باشد؛ لذا ما باید با توجه به نیاز و قدرت خرید خود اقدام به خرید کالاهای بادوام (یخچال)، کمدوام (لباس) و بیدوام (خوراکی) نماییم و بجای اعتراض مداوم نسبت به عدم کیفیت کالاها و ... جهت تبلیغ بِرَند پاک اقدام نماییم (بجای لعنت فرستادن بر تاریکی شمعی روشن کن.) و با بازخورد مشکلات کالاها به تولیدکنندگان، کم کردن فاصله بین تولیدکننده و مصرفکننده با حذف دلالان و واسطهها، ایجاد نمایشگاههای محلی از محصولات خانگی، روز بازارها، جشنواره خرید محصولات داخلی، بِرَندسازی به محصولات اٌرگانیک بدون کود و سم فرهنگسازی نماییم.
