پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

گزارش خبری نشست معرفی مقاله طلاب مدرسه علمیّه فاطمیّه

 

نشست معرفی مقاله طلاب در مدرسه علمیّه فاطمیّه، روز دوشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۴ به مناسبت هفته کتاب با حضور جمعی از طلاب برگزار شد. در این جلسه، سرکار خانم زهرا پورپیرعلی به ارائه مقاله پژوهشی پایانی خود با عنوان:

«اشک؛ ترجمان دل ـ نگاهی عمیق به نمادگری اشک در دین اسلام» پرداختند.

 

در آغاز نشست، ارائه‌دهنده با ذکر صلوات و ادعیه، از فرصت فراهم‌شده برای طرح اثر پژوهشی خود قدردانی کرد و توضیح داد که انتخاب موضوع اشک و گریه، از تجربه شخصی‌اش در ایام پیاده‌روی اربعین و تأمل در نقش اشک در حالات روحی انسان آغاز شده است. ایشان بیان کرد که در جریان نگارش مقاله دریافته است که هر اشکی بی‌دلیل نیست و اشک می‌تواند ریشه در دلتنگی، ضعف، شوق، معرفت یا حتی مسئولیت‌پذیری دینی داشته باشد.

 

مروری بر محتوای ارائه

خانم پورپیرعلی در سخنان خود، با استناد به آیات قرآن، روایات و همچنین نگاه روان‌شناسی و پزشکی به گریه، به سرفصل‌های زیر پرداخت:

 

تعریف اشک و انواع آن:

از اشک عادی و تدافعی تا اشک احساسی و عاطفی. ایشان توضیح داد که حتی پزشکی نیز اشک را نعمتی برای سلامت چشم و جسم می‌داند و اشک مصنوعی هرگز جای اشک واقعی را نمی‌گیرد.

 

جایگاه اشک در قرآن:

ارائه‌دهنده آیات مرتبط با واژگان «بکاء»، «دمع» و «أبد» را مرور کرد و تأکید نمود که خداوند گریه را نعمتی الهی معرفی کرده و آن را نشانه خشوع، معرفت و رقت قلب می‌داند.

او به‌ویژه آیه ۴۳ سوره نجم را نقل کرد که خداوند «گریاندن» را از نعمت‌های خویش بر انسان معرفی می‌کند.

 

اشک شوق و اشک خشیت:

خانم پورپیرعلی اشاره کرد که هرچه معرفت انسان نسبت به خداوند بیشتر شود، اشک او از جنس خشیت و حضور قلب خواهد بود؛ نه صرفاً عاطفه زودگذر.

 

اشک اندوه:

با ذکر نمونه حضرت یعقوب(ع) در غم فراق یوسف(ع)، توضیح دادند که قرآن هم از اشک حقیقی و هم از اشک دروغین (اشک تمساح) سخن گفته و معیار آن را صداقت قلب معرفی می‌کند.

 

اشک در سیره معصومان(ع):

ارائه‌دهنده بخشی از مقاله را به گریه پیامبر اکرم(ص)، حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع)، و به‌ویژه گریه‌های مداوم امام سجاد(ع) اختصاص داد.

ایشان تصریح کرد که گریه حضرت زهرا(س) پس از رحلت پیامبر(ص) نه اذیت مردم، بلکه نگرانی دشمنان از روشنگری آن حضرت بود.

در پایان، خانم پورپیرعلی تأکید کرد که نگارش این مقاله برای او مسیر خودشناسی بوده و بسیاری از بخش‌های آن را «با اشک» نوشته است. وی از اساتید مدرسه برای همراهی و فرصت ارائه مقاله سپاسگزاری کرد.

نشست با پرسش و پاسخ طلاب و درخواست آنها برای ارائه تکمیلی ایشان به پایان رسید.