در منابع نقلی اسلامی، بهطور مستقیم و مشخص از "طب اسلامی" به معنای یک نظام پزشکی مستقل و جامع صحبت نشده است. آنچه که در متون دینی ذکر شده، بیشتر بر روی اصول و آموزههای اسلامی در زمینه پیشگیری و بهداشت تأکید دارد. روایاتی که به عنوان طب در نظر گرفته میشوند، غالباً جنبه درمانی ندارند و بیشتر به مباحث پیشگیری و حفظ سلامت مربوط میشوند.
علاوه بر این، اگر هم روایاتی وجود داشته باشد، لازم است بررسی شود که آن امام معصوم (ع) بر چه مزاجی، در چه شهری و در مورد چه بیماری خاصی تجویزاتی داشته است. این نکته حائز اهمیت است که این توصیهها ممکن است برای همه افراد صدق نکند و هر کس باید با توجه به شرایط و ویژگیهای فردی خود، تصمیمگیری نماید. بنابراین، برای بهرهمندی از آموزههای اسلامی در حوزه سلامت، نیازمند دقت نظر و تحلیل دقیق هستیم
