روز شنبه22/9/1404 به مناسبت فرارسیدن هفته ی پژوهش، نشست پژوهشی با عنوان«بانوی پژوهشگر طلبه، هویت علمی و عزت علمی» از ساعت 9:30 الی 10:30 با حضور جناب آقای دکتر«سعیدرضا فاطمینیا» در مدرسه رضویه خمینیشهر برگزار گردید.
آقای دکتر سخن خویش را با روایتی از کتاب عیاشی شروع نمودند: از امام باقر علیه السلام نقل شده است که: خداوند در خمس سهمی برای امام گذاشت، اول کسی که به اهل بیت ظلم کرد ابوبکر بود ، ابوبکر، آمر و عمر، عامل بود.( به مناسبت22 جمادی الثانی و درگذشت خلیفه اول)
آقای دکتر فاطمینیا سپس وظایف یک طلبه یپژوهشگر در حوزهی دین را اینگونه بیان نمودند: چه کنیم که در انجام وظیفهی علمآموزی و پژوهشگری موفق باشیم؟در کتاب ابن شهرآشوب آمده که: پیامبر اکرم سلمان را برای انجام امری در خانهی حضرت زهرا فرستادند، سلمان فرمود: من شنیدم که حضرت فاطمه در حال قرائت قرآن بودند و آسیاب در حال چرخیدن بود ولی کسی انرا نمی چرخاند و به پیامبر عرض کردم حادثهی عجیبی دیدم و پیامبر لبخندی زده و فرمودند: خداوند قلب و جوارح دخترم زهرا را از ایمان پر کرده حتی نرمی استخوانش را ایمان فرا گرفته، خود را برای اطاعت خدا خالی نموده و خداوند ملکی را ارسال نموده که کارهای ایشان را پیش میبرد و چون خودش را برای اطاعت خدا فارق البال نموده خداوند اینگونه یاریش میکند.
استاد گرامی نیز فرمودند: مرکز ایمان، قلب است و تا زمانی که ایمان را وارد قلب نکنیم ایمان نیست.همانهایی که پیشانیشان از سجده پینه بسته بود روی گردن امیرالمؤمنین شمشیر گذاشتند که دستور بده مالک برگردد. دو راه برای قلبی نمودن ایمان وجود دارد:1)افتقار الی الله و 2)علم. اما چگونه علمی؟علمی که به آن اعتقاد قلبی داریم. آقای دکتر، با استفاده از نهج البلاغه معنی علم الهی و تقوا را بیان نمودند.
نتیجه اینکه وظیفهی یک بانوی طلبه اینست که در علمآموزی دید پژوهشگری داشته و این پژوهش همراه با تقوا و ایمان قلبی باشد و راه قلبی نمودن علم، تقوای الهی است و علم همراه با تقواست که عزت و هویتآور است. حاج آقارحیم اربای تقوا را اینگونه معنا نمودهاند: تقوا یعنی نگه داشتن خدا برای خود.
