سید محمدحسین طباطبایی، مشهور به علامه طباطبایی، در سال ۱۲۸۱در تبریز متولد شد و از پنج سالگی مادر و در نه سالگی پدر خود را از دست داد. دوران کودکی او با سختیهای مالی همراه بود و بیشتر به فراگیری قرآن و ادب فارسی و عربی پرداخت. تحصیلات حوزوی را در مدرسه طالبیه تبریز آغاز کرد و سپس به همراه برادرش به نجف رفت و ده سال علوم دینی، فلسفه، عرفان و اخلاق را نزد اساتید برجسته فراگرفت.پس از اتمام تحصیل، به علت تنگدستی مجبور شد به تبریز بازگردد.درنهایت تصمیم گرفت به قم مهاجرت کند و از سال ۱۳۲۵دراین شهر ساکن شد.درحوزه علمیه قم، تدریس فلسفه اسلامی،عرفان و به ویژه تفسیر قرآن را آغاز کرد. مهم ترین اثرش تفسیر المیزان است که در ۲۰جلد منتشر شده و یکی از آثار ماندگار جهان اسلام به شمار میرود.علامه طباطبایی شاگردان بزرگی تربیت کرد؛از جمله شهید مطهری، بهشتی، آیتالله جوادی آملی و علامه حسنزاده آملی. آثار دیگر او بدایةالحکمة
،نهایةالحکمة، شیعه در اسلام و..او در قم با نگاه ژرف علمی و اخلاقی، فلسفه و تفسیر را احیا کرد و نقش مهمی در توسعه معارف اسلامی ایفا نمود.در طول حیاتش،با مشکلات اقتصادی و مخالفتهای برخی در حوزه مواجه بود اما با تلاش و استقامت شاگردان زیادی را تربیت کرد. علامه طباطبایی شخصیت علمی، اخلاقی، معتدل و متواضع داشت و در سال ۱۳۶۰شمسی در قم دارفانی را وداع گفت و در حرم حضرت معصومه (س) مدفون شد.
