بررسی تطبیقی علم غیب درتفاسیرفریقین
پاياننامه حاضر تحقيقي تطبيقي درباره موضوع علم غيب در تفاسير شيعه و اهل سنت است. ابتدا اصطلاحات كليدي قرآني مانند علم غيب، علم لدني،موهبيتي،مطلق،نسبي،ظاهر، باطن و اكتسابي، و....تعريف شده و اختلاف ديدگاه دو گروه بررسي شده است. بر اساس نديدگاه فريقين، علم غيب مطلق مختص ذات الهي است و غير خدا به طور مستقل به آن دسترسي ندارد، اما بخشي از اين علم به صورت تبعي و با حكم حكمت و مصلحت الهي به پيامبران و اولياء خاص افاضه شده است. در اين پاياننامه با روش تحليل تطبيقي و مستند به آيات قرآن و ديدگاههاي مفسران پنج تفسير شيعه(الميزان في تفسير القرآن،التبيان في التفسير قرآن، العياشي، مجمع البيان في تفسير القرآن،تفسيرقمي) و پنج تفسير اهل سنت(مفاتيح الغيب،المنار،روح المعاني في تفسير القرآن العظيم،جامع البيان في تفسيرالقرآن طبري،الجامع لاحكام القران قرظبي)، به سوالاتي درباره اختصاص علم غيب به خداوند يا بندگان، مطلق يا نسبي بودن آن و ذاتي يا تبعي بودن علم غيب اولياء خدا پاسخ داده شده است. بررسيها نشان ميدهد كه هر دو گروه به علم غيب براي اولياي الهي معتقدند اما در كيفيت آن ديدگاههاي متفاوتي دارند. همچنين پاياننامه به تعارض ظاهري آيات نفي و اثبات علم غيب و شبهات نوظهور در عرفانهاي كاذب باقلم جديدو به روز با زبان شيواجهت رفع شبهات پاسخ داده است.
- : سطح3
- : تفسير و علوم قرآن
- : قزوین
- : قزوین
- : قزوین - قزوین - مدرسه علمیه تخصصی کوثر «علیها السلام»