پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

اين پژوهش با موضوع «مستندات قرآني رابطه انسان با خدا در دعاي ابوحمزه ثمالي» در پي پاسخ به اين مسئله است كه مضامين اين دعا تا چه اندازه بر آموزه‌هاي قرآني استوار بوده و چگونه رابطه انسان و خدا را تبيين مي‌كند. ضرورت تحقيق از آن‌روست كه دعاي ابوحمزه يكي از غني‌ترين متون معنوي شيعه در حوزه خداشناسي و انسان‌شناسي است، اما پيوند ساختاري آن با مفاهيم قرآني كمتر به‌صورت منسجم بررسي شده است. هدف پژوهش، تحليل سه محور اصلي شامل تبيين اسماء ذاتي و فعلي الهي در دعا، تصوير انسان در برابر خدا، و نسبت ميان اميد و ترس با مفاهيم قرآني است. روش تحقيق، توصيفي -تحليلي با رويكرد كتابخانه‌اي و تطبيق مفاهيم دعا با آيات قرآن و منابع تفسيري معتبر است. يافته‌ها نشان مي دهد كه دعاي ابوحمزه ثمالي نمونه‌اي برجسته از ادعيه‌اي است كه رابطه انسان با خدا را بر اساس معارف قرآني تبيين مي‌كند. اين دعا از يك سو با معرفي اسماء و صفات الهي، شناختي عميق از خداوند ارائه مي‌دهد و از سوي ديگر با ترسيم جايگاه انسان و تأكيد بر تعادل ميان اميد و ترس، مسير تربيت معنوي انسان را روشن مي‌سازد. بنابراين مي‌توان گفت دعاي ابوحمزه ثمالي، علاوه بر جايگاه عبادي و معنوي، متني غني در تبيين رابطه انسان با خدا در چارچوب آموزه‌هاي قرآن كريم به شمار مي‌آيد.