پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

فضاي مجازي به دليل گسترش تكنولوژي‌ها، فرصت‌ساز و تهديدساز شده است. برخي از اين تهديدها مربوط به روح و روان افراد است كه با نگاهي به فقه سلامت، اين موارد به‌عنوان آسيب‌هايي قابل‌بررسي هستند. اين پژوهش باهدف شناسايي و بررسي آسيب‌هاي روحي و رواني ناشي از فضاي مجازي از منظر فقه سلامت و ارائه راهكارهاي مقابله با اين آسيب‌ها انجام شده كه از نوع توصيفي - تحليلي است و از روش كتابخانه‌اي براي گردآوري اطلاعات استفاده شده است. منابع مورداستفاده شامل آيات قرآن كريم، روايات، كتب فقهي، پزشكي و روان‌شناسي و مقالات علمي معتبرمي باشد. فقه سلامت بر اهميت حفظ سلامت روح و روان انسان تأكيد دارد و استفاده نادرست از فضاي مجازي را مخالف اين اصل مي‌داند و آسيب‌هاي روحي و رواني ناشي از فضاي مجازي را شامل مواردي چون افسردگي، اضطراب، انزوا، كاهش ارتباطات اجتماعي و اختلال در هويت فردي مي‌داند. اين آسيب‌ها مي‌توانند به دليل اعتياد به فضاي مجازي، انتشار محتواي منفي و مقايسه‌هاي اجتماعي كه در اين فضا رخ مي‌دهد، افزايش يابند. راهكار فقه سلامت در مواجهه با اين آسيب‌ها شامل ترويج آموزه‌هاي ديني و اخلاقي، توسعه مهارت‌هاي اجتماعي و ترويج فرهنگ استفاده معقول و آگاهانه از تكنولوژي است. همچنين، تقويت روابط خانوادگي و اجتماعي به‌عنوان راهكارهايي براي كاهش آسيب‌ها و حفظ سلامت روح و روان در فضاي مجازي مطرح مي‌شود. به‌اين‌ترتيب، فقه سلامت به دنبال ايجاد تعادل و هماهنگي بين استفاده از تكنولوژي و سلامت روح و روان افراد است.