پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

مسئله «مدينه فاضله» به‌عنوان غايت حيات اجتماعي انسان، همواره در انديشه فلسفي و كلامي اسلامي با مفهوم «انسان كامل» و «امامت» پيوندي وثيق داشته است. اين پژوهش با تمركز بر انديشه‌هاي شهيد مرتضي مطهري، به تبيين نقش امامت انسان كامل در تحقق مدينه فاضله مي‌پردازد و مي‌كوشد نشان دهد كه از منظر وي، جامعه آرماني بدون رهبري انسان كامل، صرفاً به الگويي انتزاعي و غيرقابل تحقق فروكاسته مي‌شود. روش تحقيق در اين پژوهش، توصيفي ـ تحليلي و مبتني بر مطالعه كتابخانه‌اي آثار شهيد مطهري و منابع معتبر كلامي و فلسفه سياسي اسلامي است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه در انديشه مطهري، امامت انسان كامل نه‌تنها كاركردي سياسي ـ مديريتي ندارد، بلكه نقشي بنيادين در هدايت معرفتي، تربيت اخلاقي و ايجاد توازن ميان عقل، ايمان و عدالت اجتماعي ايفا مي‌كند و شرط امكان تحقق مدينه فاضله، پذيرش رهبري الهيِ انسانِ برخوردار از كمالات علمي، اخلاقي و معنوي است. نتايج نشان مي‌دهد كه مدينه فاضله در نگاه مطهري، امري تاريخي ـ اجتماعي و تحقق‌پذير است، مشروط بر آنكه امامت به‌عنوان يك اصل انسان‌ساز و جامعه‌پرداز پذيرفته شود. از لوازم پذيرش اين نتايج مي‌توان به بازتعريف مفهوم رهبري در نظام‌هاي اجتماعي اسلامي، تقدم تربيت انسان كامل بر اصلاح ساختارها، و ضرورت پيوند ميان اخلاق، سياست و دين در فرآيند تمدن‌سازي اسلامي اشاره كرد.