برگزاری میزگرد علمی پژوهشی با عنوان « فعالیت ها و نقش زنان در بحران های اجتماعی (بحران کرونا) »
به همت مدير محترم مؤسسه آموزش عالي حوزوي فدک شهرستان همدان «سرکارخانم فاطمه جهانگيري» ومعاون پژوهش مؤسسه «سرکار خانم سميه نجفي زمرديان» ، میزگردی باعنوان « فعالیت ها و نقش زنان در بحران های اجتماعی » روز دوشنبه مورخ 16/4/99 برگزار شد.
در این جلسه که مباحث پيرامون نقش و عملکردحضور زنان در بحران های اجتماعی بود. شرکت کنندگان مباحث ذیل را بیان فرمودند.
سرکار خانم نجفی زمردیان در مقدمه بحث گفت:|زنان به عنوان رکن اصلی خانواده و اجتماع همواره دارای نقشهای چندگانه هستند، حتی در بحرانها هم نقش موثری در مواجهه و مدیریت بحران دارند.این مدیریت در خانواده به عنوان نقش مادری ،همسری و... ودر اجتماع به عنوان یک فرد از جامعه قابل مشاهده است .
اولین آسیب یک بحران، ناپایدار شدن موقت حیات اجتماعی است. بحران کرونا نیز با برهم زدن تعادل عمومی و بهنجار اجتماعی ،شرایط را متحول و پیرو آن"خانه را امنترین مکان برای اعضای خانواده کرده است"
سرکار خانم عباسی گفت:زنان همواره در اجتماع نقش اساس ایفا کرده اند زنان مسلمان از آغاز طلوع اسلام مشارکت مستقیم در فعالیتها می نمودند گاهی این فعالیت ها مستقیم و گاهی پشت جبهه بوده یکی از الگوهای زنان ما در مدیریت بحران حضرت خدیجه (ع) بود که پیامبر(ص) را در مشکلات پیش رو یاری می کرد همینطور حضرت فاطمه (س) که در بحران های بوجود آمده همواره به دفاع ازحضرت علی (ع) و پشتیبانی حضرت می پرداختند و حتی حضور زنان در حادثه کربلا، نمایی از مدیریت بحران زنان را نشان می دهد.
عباسی گفت:اهمیت جایگاه زنان در مدیریت بحران را نباید انکار کرد، زیرا آنان می توانند به صورت نرم افزاری عمل کرده و دوشاش مردان به فعالیت بپردازند و نقش خود را در خانواده و اجتماع ایفا نمایند. زنان باید از فرصت ها و استعدادهای خود استفاده نمایند و بتوانند در اجتماع حضور فعالی داشته باشند.در بحران بوجود آمده ، نقش زنان در کادر درمانی و نیروهای جهادی و پشتیبانی بسیار پر رنگ وتاثیر گذار بوده است.و با روحیه گذشت ،ایثار و فداکاری و بسیار دلسوزانه در صحنه خانواده و جامعه ایفای نقش کردند که قابل تقدیر است.
در ادامه سرکار خانم میرزایی گفت:یکی از اساسی ترین بحران های اجتماعی که الان ما شاهد آن هستیم مسئله کرونا می باشد که همه ی خانواده ها را در گیر نموده است ایشان نقش زنان در خانواده به عنوان یک اجتماع کوچک را نقش اساسی برای حل این بحران دانست وگفت: ایجاد فضای آرامش در خانواده با توجه به شناخت مادران نسبت به فرزندان و تفاوت های فردی آنها در خانواده و داشتن برنامه ریزی مناسب طبق روحیه فرزندان و کنترل آنان در این بحران از مهم ترین وظایف بانوان در این بحران می باشد.
مادر خانواده باید ارتباط خانواده با محیط بیرون از طریق فضای مجازی را کنترل کند.همچنین رعایت موارد بهداشتی در خانواده ها از طریق نظارت مادر نسبت به رفتار اعضای خانواده صورت گیرد.
در ادامه سرکار خانم نظری گفت:اولین آسیب یک بحران برهم خوردن تعامل عمومی و بهنجار اجتماعی است پیرو آن خانه که امن ترین محل است باید از این بحران اجتماعی توسط مادر بالاخص و پدر مورد آرامش قرار گیرد .ایشان گفت اثر بخشی زن در فضای خانواده و جامعه زمانی آشکار می شود که زن بخاطر نیاز های عینی و موجود در هرکدام از این فضا ها با قابلیت ها و توانایی هایی که دارد ،خودش را تطبیق و مدیریت نماید .و اینکه زن در این مدیریت بحران ها می تواند تعلیم و تربیت و مراقبت را به عهده بگیرد در ضمن زنان در این بحران ها باید دارای اقتدار و آگاهی و دانش باشند تا بتوانند بحران های اجتماعی را مدیریت نمایند از دیگر راه های مدیریت بحران ایجاد انگیزه بخشی ،مدیریت لوازم و امکانات و الگوی مصرف مناسب ،تلاش در جهت کنترل افکار منفی و ناامیدکننده و....به اعضای خانواده می باشد .
در پایان سرکار خانم اسدی از دیگر اعضای میزگردو تجمیع کننده بحث گفت: شرایط عادی زندگی بشر در حال حاضر از روال عادی خود به خاطر مسئله کرونا خارج شده و در این میان خانواده ها هم تحت تاثیر این مسئله قرار گرفتند .زنان به عنوان اعضای اصلی خانواده در مدیریت بحران ها در خانواده و جامعه نقش اساسی را دارند که در مورد نقش آنان در خانواده نظرات خانم نظری و خانم میرزایی مورد تایید واقع می شود و اما درباره حضور زنان در اجتماع بایدگفت زنانی که در اجتماع حضور دارند باید دارای دانش ،مهارت و قدرت مدیریت باشند و این نقش و عملکرد آنان به دو صورت قابل مشاهده خواهد بود اول به صورت گفتاری و دوم به صورت رفتاری. ایشان در ادامه گفت بهتر است محیط هایی که زنان در آن می توانند به حل بحران اجتماعی بپردازند مشخص شود مثلا درامور آموزشی یا امور درمانی یا در امور جهادی و...تا در مواردی که جایگاهی برای آنان وجود ندارد شرکت نکنند زیرا ممکن است علاوه بر عدم مدیریت بحران به آنان آسیب وارد شود .پس زنان باید در مدیریت بحران ها اول خانواده و بعد در عرصه اجتماع را با دانش و آگاهی و پشتیبانی کنند.
