بسمه تعالی
دیدار از خانواده شهید سردار علیرضا رفائی
محل شهادت: تهران در کنار شهید حاجی زاده
طبق برنامه هر روزه که به حسب وظیفه به دیدار خانواده های شهدا می رفتیم در14 اردیبهشت ماه به همراه جمعی از کادر و طلاب مدرسه به دیدار این خانواده بزرگ رفتیم و از خانواده ایشان دلجویی شد، شهید سردار علیرضا رفائی یکی از بزرگان در عرصه جبهه و جهاد بودند و همیشه آرزوی شهادت داشتند و بارها از نزدیکان درخواست داشتند که برای ایشان دعای شهادت کنند. او از سردارهای بزرگ سپاه جمهوری اسلامی بود و در جاها و شهرهای مختلفی خدمت کرده است، جوانی سرزنده و با اخلاق و مومن با تقوا و صبور و مهربان و ولایت پذیر بود. او در کنار شهید بزرگ انقلاب سردار سپهبد حاجی زاده بود و با این شهید بزرگ به درجه شهادت نائل آمد. سردار شهید علیرضا رفائی متولد: ١٣۵٠
تاریخ شهادت: شب نوزدهم ماه مبارک رمضان ١۴٠۴
تعداد فرزندان: ٢ دختر(١۵ و ١٠ ساله) و یک پسر دانشجو
روایت خانواده شهید:
از نیروهای سردار حاجی زاده بودند و ٢٠ سال سابقه خدمت در سپاه داشتند.
ایشان مدتی بندرعباس بودند و بعد از آن به کاشان و تهران منتقل میشوند.
در تهران سمت فرماندهی داشتند. در مجموعه ای که کار میکردند،جمعا ۴٢ نفر بودند که ۵ روز بعد از شهادت رهبر، محل کار آنها مورد اصابت قرار میگیرد، بعد از اصابت راههای خروجی بسته میشوند و نیروهای کمکی با اینکه صدای خواندن روضه حضرت زهرا(س) را از زبان آنها میشنیدند، اما نتوانستند کمک کنند.
با اینکه به مدت یک ماه آذوقه داشتند، اما کمبود اکسیژن باعث میشود به فیض عظیم شهادت برسند.
٢۴ ساعت زمان میبرد تا به شهدا دسترسی پیدا کنند.
طبق وصیت خودشان در قطعه ۴٢ بهشت زهرا در تهران به خاک سپرده میشوند.
پرچم مشکی منقش به اسم "یا حسین(ع)" به روی قبر ایشان انداخته شد.
نیروهایشان از ایشان به عنوان "فرمانده مقتدر" یاد میکردند.
شهید رفائی فرزند اول خانواده بودند و برای خواهر و برادرش حکم پدر را داشتند.
از سن ١۶ سالگی نماز شب میخواندند.
اخلاق، رفتار، اقتدار و مهربانی ایشان زبانزد همگان بود.
با تلاش و تحمل سختی زیاد، کار میکردند و فعالیت علمی بالایی داشتند تا به این درجه رسیدند.
گاهی اوقات ١٠ شبانه روز به منزل نمی آمدند.
از زبان مادر شهید: زبان از بازگو کردن خوبی هایش قاصر است. احترام زیادی به پدر و مادر می گذاشت.
پسرم حتی زمانیکه پسرش در بیمارستان بستری بود، به عیادتش نرفت. در جنگ ١٢ روزه هم در حالیکه دخترش تصادف کرده بود، به علت مشغله کاری نتوانست به او سر بزند.
او با زحمت فراوان به درجات بالا رسید. همیشه به من میگفت: برای شهادتم دعا کن.
رشادت های این رزمندگان برای کشورمان، غرور ملی آفرید.
همین که دشمنان از آنها عصبانی هستند، نشانه مسیر حق بودن آنهاست.
به بهای خوبی های فراوانش، بهشت به او هدیه شد.
خیلی از نزدیکان او را در خواب دیده اند و به همه گفته که جایگاهش خوب است و از احوال همه اطلاع دارد.
پسر شهید: پدرم میگفت: من هرچه دارم، حاصل احترام به پدر و مادرم هست.
خانواده شهید بسیار تأکید داشتند بر حضور مردم در خیابان ها و حفظ وحدت و درخواست انتقام خون امام شهید و تمام شهداء را از ما و مسئولین داشتند.
و در آخر جملاتی از طرف اساتید و طلاب گروه برای تسلی خاطر بازمانده بیان گردید. از صبر حضرت زینب (س) و از گریه بر حسین علیه السلام و اولاد و اصحاب ایشان و از بزرگواری خانواده های شهدا و بودن الگویی برای جامعه و ...
شایان ذکر است که مراسمی توسط حوزه علمیه برای این خانواده شهید در منزل شهید برگزار شد که سفره صلوات پهن کردیم و دعای توسل و زیارت عاشورا خوانده شد. و به مناسبت ولادت حضرت معصومه به دختر شهید هدیه و گل و شیرینی اهداء شد.
