یوسفی در ابتدا با تبیین مسئله "بحران"، واقعه پس از عاشورا را، برای خاندان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، یک "بحران وجودی" دانست و گفت: بحرانی که در آن همه چیز از دست رفته بود: قدرت نظامی، منابع مالی، سرپرستِ خانواده و امنیت جانی.
وی در ادامه افزود: در مدیریت بحران، یکی از مهمترین جبههها، "جنگ روایتها" است. دشمن پس از عاشورا، سعی داشت با استفاده از "قدرتِ رسانهای" و "تروریسم روانی"، روایتِ پیروزی خود را به جامعه تحمیل کند. آنها میخواستند واقعه عاشورا را به عنوان یک "شورشِ شکستخورده" در تاریخ ثبت کنند.
معاون فرهنگی مدرسه اظهار داشت: حضرت زینب (س) با استفاده از "ارتباطات بحران " وارد عمل شد. ایشان در کوفه و شام، از ابزار "خطابه" به عنوان یک سلاح استراتژیک استفاده و با دو تکنیک علمی یعنی تغییر روایت و مدیریت بازخورد عمل کرد. ایشان با خطاب قرار دادنِ حاکم و مردم، آنها را در موقعیت "مسئولیت" قرار داده و از حالت "تماشاچی" به حالت "بازخواستکننده" تغییر وضعیت داد.
وی در ادامه بیان کرد: از منظر روان شناسی، در زمان بحران، "فروپاشی روانی" بزرگترین خطر است. حضرت زینب (س) در عین حال که خود در میانهی عمیقترین آسیبهای روانی بودند، نقش "رهبرِ صبور" را ایفا کردند. ایشان دو وظیفه مدیریتی بسیار دشوار را همزمان انجام دادند: یکی مدیریت منابع انسانی (خاندان)؛ حفظ انسجام، آرامش و بقای روحیِ کودکان و زنانِ آسیبدیده.
و دیگری تابآوریِ فعال؛ برخلاف تابآوریِ منفعل که فقط به معنای "تحمل کردن" است، یعنی از دلِ رنج، "قدرتِ عمل" استخراج کردند. که جملهی معروف ایشان، «مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا: من جز زیبایی چیزی ندیدم» شاهد بر این مسئله است.
مبلّغ حوزه گفت: امروز ما در عصر "بحرانهای اطلاعاتی" و "جنگهای روایت" زندگی میکنیم. ما با بحرانهایی در سطح اجتماعی، سیاسی و فرهنگی روبرو هستیم که هدفشان "تغییر هویت" و "تضعیف ارزشها" است. ولی الگوی زینبی برای ما امروز شامل سه اصل آگاهی از ابزار رسانه، رهبریِ مبتنی بر ارزش در بحران و تابآوری اجتماعی است.
وی تاکید کرد: جامعهای که الگوی زینبی داشته باشد، در برابر فشارهای روانی و جنگهای نرم، فرو نمیپاشد، بلکه از دلِ بحران، قدرتِ جدیدی خلق میکند. در جنگ تحمیلی سوم بعد از شهادت رهبر عزیز و سرداران گرانقدر، که دشمن، فروپاشی ایران عزیز را پیش بینی کرده بود، ملت ما از دل بحران فقدان رهبر عزیزمان، اتحاد ملت مبعوث شده را خلق کردند .
یوسفی در پایان خاطر نشان کرد: حضرت زینب (س) ثابت کردند که اگر قدرتِ نظامی از دست برود، "قدرتِ کلام" و "مدیریتِ معنا" میتواند تاریخ را تغییر دهد. ایشان از یک "مظلومیتِ مطلق" به یک "پیروزیِ مطلق" رسیدند؛ و این، بالاترین سطح از مدیریتِ بحران در تاریخ بشریت است.
