پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

امنيت رواني از مؤلفه‌هاي مهم و تأثيرگذار در كيفيت زندگي اجتماعي بشر بوده و استمرار آن در طول تاريخ، سبب رشد و تعالي جوامع انساني مي‌گردد؛ اما اخلال در اين امنيت، با فلسفه وجودي و زندگي اجتماعي انسان، در تضاد است، لذا حكومت اسلامي در مقابله با مخلين اين امنيت اعم از محارب و سارقين و آدم‌ربايان و قاذفين و شايعه‌پراكنان و جاسوسان و... كه با ايجاد ترس و نگراني درباره حفظ اموال و جان و آبرو و سلب اعتماد اطرافيان و با به چالش كشيدن فرهنگ و اخلاق خانوادگي و اجتماعي و ... باعث برهم زدن آرامش زندگي افراد و منجر به هرج‌ومرج و به چالش كشيده شدن امنيت جامعه مي‌شوند؛ تدابيري انديشيده و به‌وسيله احكام جزايي همچون حبس و تبعيد، شلاق، اعدام و جزاي نقدي و ...؛ كه داراي مستندات و پشتوانه محكم قرآني و روايي و عقلي هستند؛ به مقابله با آن‌ها بر خواسته است. درواقع، اجراي احكام متناسب با جرم، براي جلوگيري از هرج‌ومرج و تأمين امنيت و آسايش جامعه و كاهش جرم و جنايت ضروري است و علاوه بر واكنش به جرم؛ به‌عنوان پاسخي به خواسته‌هاي عمومي افراد براي برقراري عدالت نيز محسوب ‌شود. پژوهش حاضر با روش توصيفي -كتابخانه‌اي به بيان مصاديق و مستندات قرآني و روايي و عقلي احكام اخلال در امنيت رواني در فقه اماميه پرداخته است.