پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده ارتباط كلامي مثبت از اركان اساسي تعاملات انساني است كه نقش مهمي در تحكيم بنيان خانواده ايفا مي‌كند. اين نوع ارتباط موجب تقويت تفاهم، كاهش تنش‌ها و ايجاد فضاي محبت‌آميز و حمايتي در خانواده مي‌شود. ضعف مهارت‌هاي ارتباطي مي‌تواند به بروز سردي روابط، تنش‌هاي خانوادگي و حتي طلاق منجر شود؛ بنابراين، ارتقاي مهارت‌هاي كلامي زنان اهميت فراواني دارد. اين پژوهش با رويكرد توصيفي - تحليلي و بهره‌گيري از آموزه‌هاي اسلامي با محوريت اصول اعتقادي و يافته‌هاي روان‌شناسي، به بررسي راهكارهاي ارتقاي مهارت‌هاي ارتباط كلامي زنان در خانواده مي‌پردازد. آموزه‌هاي اسلامي شامل آيات قرآن، روايات و سيره معصومين (عليهم‌السلام) به‌عنوان منابع غني، الگوهاي عملي و اخلاقي مؤثري براي بهبود ارتباط كلامي ارائه مي‌دهند. اين آموزه‌ها بر مهرباني، همدلي، صداقت، احترام و گذشت تأكيد دارند و با تأكيد بر اصول اعتقادي، به‌عنوان چارچوبي فرهنگي و معنوي، به تقويت مهارت‌هاي ارتباطي كمك مي‌كنند. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه مهارت‌هايي مانند همدلي، گوش‌دادن فعال، انتخاب دقيق واژگان، مديريت تعارض، شناخت عميق مخاطب (همسر، فرزندان، والدين) و توجه به تفاوت‌هاي روان‌شناختي و مزاجي آنان، از عوامل كليدي در ارتقاي كيفيت ارتباط كلامي در خانواده هستند. در نهايت، اين پژوهش راهكارهاي كاربردي و عملي براي ارتقاي مهارت‌هاي كلامي زنان ارائه مي‌دهد كه مي‌تواند براي متخصصان، مشاوران و خانواده‌ها مفيد باشد و به ايجاد فضايي مثبت، حمايتي و پايدار در روابط خانوادگي كمك كند.