استاد حبیب اللهی بحث خود را با مقدمه ای از هوش مصنوعی شروع کرد و گفت: هوش مصنوعی ذهن ما را نمی خواند.کیفیت پاسخ تا حد زیادی تابع کیفیت اطلاعاتی است که در اختیار هوش مصنوعی قرار می گیرد.اطلاعات ناقص،آشفته یا نادرست می تواند پاسخ را ضعیف و گمراه کننده کند.استفاده حرفه ای از هوش مصنوعی فقط پرسیدن یک سوال و دریافت یک پاسخ نیست.هدف را مشخص کنید،اطلاعات لازم را بدهید،کار را مرحله بندی و نتیجه را نقد و اصلاح کنید.در دریافت پاسخ،هوش پیشنهاد می دهد اما هدایت فرآیند،ارزیابی منابع و تصمیم نهایی بر عهده پژوهشگر است.
درادامه ایشان گفت: مقاله محصول یک دستور نیست.اگر از هوش مصنوعی به صورت کلی بخواهیم که مثلا "یک مقاله علمی بنویس" معمولا متنی کلی،کم تحلیل و آکنده از ادعاهای بی پشتوانه تولید می کند. در صورتی که مقاله قابل اعتماد در یک گفتگوی طولانی ساخته می شود.پژوهشگر مسیر را تعیین می کند و هوش مصنوعی در مرحله وظیفه محدودی دارد.بنابراین باید تقسیم فرایند،کنترل خروجی هر مرحله و اصلاح پیش از ورد به مرحله بعد را در دستور کار قرار دهیم. نکته مهم اینکه پژوهشگر مدیر فرایند باقی می ماند و هوش مصنوعی می تواند پیشنهاد دهد،منابع را مرتب کند،پیش نویس بنویسد و متن را نقد کند ولی انتخاب مسئله،تشخیص اعتبار منابع،ساخت استدلال و قبول مسولیت علمی همچنان بر عهده نویسنده است.هرجا داده کافی نیست باید کمبود آشکار شود نه اینکه هوش مصنوعی آن را با حدس و عبارت های ظاهرا علمی پر کند.
استاد برگزار کننده کارگاه بحث خود را در دو بخش دسته بندی کرد و گفت:بخش اول( نقشه مقاله تا پیش نویس مستند که به بررسی ساختار،منابع،فیش برداری،ارجاع دهی و نگارش پینگ پنگی) پرداخته می شود.در بخش دوم از پیش نویس تا مقاله قابل ارسال که شامل(تحلیل،یکپارچه سازی،بازنویس،راستی آزمایی و کنترل نهایی) می باشد.
استاد پژوهشگربه بیان نقشه کامل راه نخست و توضیح هر مورد پرداخت و گفت: از جمله موارد (1- تثبیت مسئله و مواد اولیه2- طراحی و نقد ساختار3-جست و جو و غربال منابع4-بارگذاری و فیش برداری5- تنظیم نظام ارجاع دهی6- نگارش مرحله ای و تعاملی) است و خروجی بخش نخست ما در فرآیند مقاله نویسی با هوش مصنوعی موارد ذیل می باشد: 1-در پایان باید ساختار تایید شده،مجموعه منابع واقعی و فیش های صفحه دار داشته باشید.2- هر بخش مقاله با مواد مشخص و ارجاع های قابل بررسی نوشته شده و کمبودهای استدلالی پنهان نشده است.3-این پیش نویس هنوز نسخه نهایی نیست،اکنون باید یکپارچه و بازنویسی و از نظر علمی راستی آزمایی شود.
استاد حبیب اللهی در بیان بخش دوم: از پیش نویس تا مقاله قابل ارسال گفت: مرحله دوم،تبدیل قطعات تولید شده به متنی یکپارچه،طبیعی،قابل دفاع وآماده ارزیابی است.در یک دید کلی، نقشه کامل بخش دوم شامل: 1-افزودن تحلیل پژوهشگر2- یکپارچه سازی بخش ها 3-تکمیل مقدمه،نتیجه و چکیده 4-بازنویسی و طبیعی سازی 5- راستی آزمایی ادعاها و ارجاعات6- داوری شبیه سازی شده و تحویل ، می باشد و به توضیح هر گام پرداخت.
در پایان استاد پژوهشگر با دادن تکلیف و کارخواسته از مراحلی که بیان شده، تاکید کرد هدف از نگارش مقاله با هوش مصنوعی ،تولید خودکار نیست که این کار اشتباه است و باعث می شود به نتیجه مطلوب نرسیم وبه داده های این چنینی نمی توان اعتماد کرد؛ بلکه پژوهشگر باید خودش خلاقیت و ابتکار داشته باشد و در کنار کار پژوهشی خود از هوش مصنوعی به عنوان دستیار پژوهشی کمک بگیرد.
