مدرسه فاطمیه اندان در تاریخ ۳۰اردیبهشت، میزبان جلسه دوم از سلسله نشستهای «از خودشناسی تا خداشناسی» با حضور استاد فهیمی بود. در این جلسه، استاد فهیمی با تمرکز بر جنبههای عملی و کاربردی، به تشریح ابعاد نیتگرایی و راهکارهای مدیریت خطورات ذهنی برای رسیدن به خداشناسی پرداختند.
استاد فهیمی در آغاز این نشست علمی به تحلیل ابعاد خطورات ذهنی به عنوان سنگ بنای خودشناسی پرداختند و با اشاره به اهمیتِ درکِ سازوکارهایِ ذهنی، خطوراتِ انسان را به دو دسته کلیدی تقسیم کردند:
خطوراتِ حیوانی: این دسته، ناظر به اشتغالاتِ روزمره و امورِ مادی زندگی است. ایشان تشریح کردند که صرفِ انجامِ این امور بدونِ نیتِ الهی، نه تنها منجر به تعالی نمیشود، بلکه فرد را در سطحِ مادی «متوقف» میسازد.
خطوراتِ شیطانی: در مقابل، این خطورات که ریشه در القائاتِ نفسانی و وسوسههایِ محیطی دارند، با علائمی چون اضطراب و تیرگیِ درونی همراهند. استاد فهیمی خاطرنشان ساختند که حضور در برخی محیطها، مانندِ بازار، بدونِ مراقبت، میتواند زمینه سازِ بروزِ این خطورات باشد.
در ادامه، ایشان تأکید کردند که غفلت از مدیریتِ این خطورات، به ویژه ورود به «فضایِ شیطانی» که با بدخلقی و گناه همراه است، نه تنها پیشرفت در خودشناسی را مختل میکند، بلکه آثارِ منفیِ روانی و معنویِ عمیقی بر فرد خواهد گذاشت.
محورِ اصلیِ این جلسه، تبدیلِ خودشناسی به خداشناسی از طریقِ «نیت» بود. استاد فهیمی بیان داشتند که نیتِ «قربتالیالله» میتواند هر عملِ روزمره را از سطحِ مادی فراتر برده و به عبادت بدل کند.
ایشان تأکید کردند که «زرنگی» در دینداری به معنایِ مدیریتِ هوشمندانه نیتهاست تا «فلشِ زندگی» به سمتِ گناه و بدخلقی منحرف نشود. انجامِ کارها با بدخلقی، موجبِ خنثی شدنِ پاداشِ معنوی میشود.
استاد فهیمی با استناد به آیه شریفه «الا بذکر الله تطمئن القلوب»، «ذکرِ خداوند» را عاملِ اصلیِ «اطمینانِ قلب» و پناهگاهی در برابرِ شیاطین معرفی نمودند.
ایشان «خدمت به خلق» را به عنوانِ «ذکرِ عملی» معرفی کردند که باید بدونِ گلایه و خستگی انجام شود.
همچنین، توصیه شد که با ذکرِ «بسمالله» و «سلام» هنگامِ ورود به خانه، فضایِ زندگی را در برابرِ شیاطین امن کرده و آرامشِ خانواده را افزایش داد.
در پایانِ این نشست، استاد فهیمی جمعبندی کردند که خداشناسی، ثمره خودشناسیِ هدفمند است. ایشان ابراز داشتند که انسان با هوشیاری بر خطوراتِ ذهنی و مراقبتِ دقیق بر نیتها، میتواند از روزمرگی رها شده و هر قدمِ خود را به فرصتی برایِ قربِ الهی تبدیل کند. این نشست بر لزومِ مراقبتِ مستمر از افکار و پیوندِ دائمی با ساحتِ قدسی برایِ دستیابی به تعالیِ پایدار تأکید ورزید.
