طلبه در دفاع از پایان نامه خود گفت:
گسترش روزافزون فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، علاوه بر ایجاد بسترهای نوین ارتباطی، پیامدهای عمیق و گاه پنهانی بر سلامت روان و معنویت کاربران بر جای گذاشته است. پژوهش حاضر باهدف تبیین آسیبهای روانی فضای مجازی (مانند اضطراب، افسردگی، انزوا و اعتیاد دیجیتال) از منظر «فقه سلامت» و ارائه راهکارهای مقابله با آن است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با بهرهگیری از منابع اسنادی و کتابخانهای انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که آسیبهای مذکور، با تکیه بر قواعد فقهی همچون «لاضرر»، «حفظ نفس» و «وجوب دفع ضرر محتمل»، ذیل عناوینی چون اضرار به نفس، تضعیف قوای ادراکی و تهدید کرامت انسانی قابل طبقهبندی بوده و در صورت احراز ضرر عقلایی و اختلال در تعادل روانی، فاقد مشروعیت شرعی (حرمت یا کراهت) هستند. نتایج حاکی از آن است که راهکارهای مقابله در دو سطح پیشگیری (ارتقای آگاهی، تقویت پیوندهای اعتقادی و اجتماعی، و هنجاریسازی مصرف رسانهای) و درمان (اصلاح سبک زندگی، تقویت ایمان و رویکرد جامعنگر به سلامت جسمی، روانی و معنوی) قابل اجراست. در نهایت، این تحقیق ضمن ریشهیابی آسیبها، نظام حقوقی پشتیبانی را برای حفاظت از کرامت و سلامت نفس انسان در مواجهه با مخاطرات تکنولوژی ارائه میدهد.

