وجود امام حسین(ع) آیینه تمامنمای وجهالله بود و همه عوالم در سوگ او گریستند. در این میان، حضرت زینب(س) بانویی با عظمت و دارای عصمت ذاتی بود که آموزههای معرفتیاش در سه محور عقلانیت و علم، اعتقادات استوار و مکارم اخلاقی جلوه داشت. او عالمی آگاه با علم لدنی بود که در عرصههای گوناگون دینی پاسخگو و روشنگر بود. توحیدباوری عمیقش در خطبههای کوفه و شام نمایان شد و در برابر ظلم، الگویی از جهاد تبیین و اعتراض آگاهانه ارائه داد. پس از عاشورا، با مدیریتی کمنظیر کاروان اسرا را هدایت کرد و در اوج سختی، عزت و کرامت اهلبیت را حفظ نمود. صبر او به معنای سکوت نبود، بلکه ایستادگی فعال و افشای تحریفهای دستگاه اموی بود. در تمام مسیر اسارت، نشانی از نماز، انس با قرآن و بزرگواری در رفتار آنان دیده میشد. سیره حضرت زینب(س) الگویی ماندگار برای زن مسلمان است تا با حفظ عفاف، کرامت و استقامت، در برابر انحرافات زمانه ایستادگی کند.
