رسالت حضرت موسی(علیهالسلام) در سوره مبارکه «طه»، فراتر از یک دعوت مذهبی محض، در واقع آغازگری برای یک «نظامسازی دینی» است. این نظامسازی، با هدف بازپسگیری کرامت انسانی و ایجاد استقلال، هم در ابعاد فرهنگی و هم در ابعاد سیاسی و اقتصادی طراحی شده است. در این میان، تبیین ماهیتِ این نظامسازی، درک ضرورتِ حیاتیِ گذار از ساختارهای استثماری به سوی حاکمیت الهی، و واکاویِ سازوکارهای عملیاتی و استراتژیکِ این انتقال، از ضرورتهای بنیادین در فهم این واقعه تمدنی است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی بر محور سوره مبارکه طه، بر آن است تا این ابعاد را تبیین نماید. برای این منظور، با بهرهگیری از روش بررسی اسنادی و کتابخانهای و با تکیه بر منابع غنی تفاسیر معتبر (اعم از روایی و عقلی)، کتب تاریخ تمدن و متون مرتبط با ساختارهای سیاسی-اجتماعی، تلاش شده است تا پیوند میان متن قرآن و واقعیتهای تاریخی استخراج گردد.
