فارس الزهرا س کازرون

خداشناسی، منظومه معرفت

شناسه خبر : 167351

1404/11/18

تعداد بازدید : 12

خداشناسی، منظومه معرفت
به گزارش پایگاه خبری_رسانه ای حوزه علمیه خواهران استان فارس، واحد پژوهش مدرسه علمیه الزهرا سلام ا.. علیها کارگاه علمی-پژوهشی "خداشناسی، منظومه معرفت" با حضور نماینده ولی فقیه در جهاد کشاورزی حجت الاسلام و المسلمین شهریاری ویژه اساتید خواهربرگزار کرد.

به گزارش پایگاه خبری_رسانه  ای حوزه علمیه خواهران استان فارس، واحد پژوهش مدرسه علمیه الزهرا سلام ا.. علیها کارگاه علمی-پژوهشی  "خداشناسی، منظومه معرفت"  با حضور نماینده ولی فقیه در جهاد کشاورزی حجت الاسلام و المسلمین شهریاری ویژه اساتید خواهربرگزار کرد.

استاد ضمن گرامیداشت ایام دهه پرشکوه فجرگفت: در مباحث خداشناسی، با استناد به فرمایش امیرالمؤمنین علی(ع) که می‌فرمایند: «خدا رحمت کند کسی را که بداند از کجا آمده، برای چه آمده و به کجا می‌رود»، یکی از چالش‌های اصلی فرهنگی و اعتقادی ما این است که بسیاری نمی‌دانند از کجا آمده‌اند، چرا آفریده شده‌اند و به کجا خواهند رفت. این ناآگاهی منجر به شناخت ناقص از خدا و فلسفه آفرینش می‌شود. برای تبیین این موضوع، دین به ساختمانی تشبیه شده است که اگر پنج رکن اصلی را نداشته باشد، سست شده یا فرو می‌ریزد.

ایشان افزود:  این ارکان عبارتند از: نخست، فونداسیون و زیرساخت محکم که همان «شناخت» است و شامل شناخت خدا، انسان و هستی می‌شود و کار عقل است؛ دوم، اسکلت‌بندی قوی که «ایمان و باور قلبی» است؛ سوم، نمای درونی که «اخلاقیات» را دربرمی‌گیرد؛ و چهارم، نمای بیرونی که عبادات و مناسک است و در آخر دزد گیر و حفاظ که «تولی و تبری» (دوستی با دوستان خدا و بیزاری از دشمنان او) است.

وی خاطر نشان کرد: در این منظومه شناخت، نقطه آغاز باید «شناخت هستی» باشد، سپس «شناخت انسان» و در نهایت «شناخت خدا». بنابراین شناخت از جهان آفرینش شروع می‌شود. وقتی به عظمت آسمان‌ها نظر می‌کنیم، می‌بینیم که از میلیاردها کهکشان تشکیل شده و کهکشان راه شیری تنها یکی از آنهاست. امام صادق(ع) در توصیف این عظمت فرموده‌اند: «آسمان اول نسبت به آسمان دوم مانند انگشتری در یک بیابان وسیع است» و این مقایسه تا آسمان هفتم ادامه دارد. این عوالم، «عالم ملک» نامیده می‌شوند. پس از آن، «عالم ملکوت» قرار دارد که شامل لوح، قلم، کرسی و عرش است. در تاریخ بشریت، تنها پیامبر اسلام(ص) در شب معراج توانست از آسمان هفتم فراتر رفته و به این عوالم ملکوتی سفر کند.در کنار شناخت هستی، «شناخت انسان» نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. انسان سه مرحله خلقت داشته است: نخست «خلقت نوری»، که در آن ابتدا نور پیامبر(ص) و سپس ائمه(ع) آفریده شدند؛ پس از آن «خلقت روحی» و سرانجام «خلقت جسمی». این مراتب، جایگاه رفیع انسان در نظام آفرینش و ارتباط او با حقیقت نورانی هستی را نشان می‌دهد.

وی در پایان گفت: با تأمل در عظمت جهان و ماهیت انسان، می‌توان به شناختی ژرف از خالق یکتا دست یافت و پاسخ پرسش‌های بنیادین وجودی را در پرتو دینی استوار، که همچون ساختمانی محکم بر ارکان معرفت، ایمان، اخلاق و عمل استوار شده، دریافت کرد.