کارگاه تخصصی «شاخصههای فکری و اعتقادی در سریالهای آسیای شرقی و نقد آن از دیدگاه کلام اسلامی» با سخنرانی مدیریت مدرسه علمیه فاطمیه سلام الله علیها با هدف تبیین ابعاد فرهنگی و فکری موج کرهای (هالیو) و بررسی آموزههای پنهان در آثار نمایشی شرق آسیا برگزار شد. در این کارگاه، سرکار خانم سمیه میرزایی، با اشاره به پدیدهی جهانی «موج کرهای» یا هالیو که از دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز شده است، به تشریح گسترش فعالیتهای فرهنگی و اقتصادی کره جنوبی در عرصههای مختلف از جمله موسیقی، فیلم و سریال، بازیهای ویدئویی، مد و فشن پرداخت. وی بیان کرد که این کشور طی حدود ۳۵ سال توانسته است جایگاه ویژهای در عرصهی تولیدات فرهنگی به دست آورد و آمار بیش از ۶۴ میلیارد دانلود فیلم و سریال کرهای نشاندهندهی نفوذ گستردهی آن در میان جوانان سراسر جهان است. کارشناس محترم با اشاره به پیوستن کشورهایی چون چین، تایلند و ژاپن به این جریان فرهنگی، انواع درامهای آسیایی نظیر کیدرام (کرهای)، سیدرام (چینی)، چیدرام (ژاپنی) و تیدرام (تایلندی) را از مهمترین قالبهای تأثیرگذار بر افکار نسل جوان دانست. وی ویژگیهای مثبت این تولیدات مانند احترام به خانواده، کار و کارآفرینی، قانونمداری، مسئولیتپذیری و وطندوستی را مورد توجه قرار داد، اما در عین حال به پیامهای فرهنگی و فکری پنهان در این آثار نیز اشاره کرد.
به گفتهی او، مفاهیمی همچون ترویج روابط نامشروع پیش از ازدواج، قدرت نیروهای اهریمنی و جادو، تبلیغ تناسخ و کارما، نمایش مصرف مشروبات الکلی، ترویج فمینیسم افراطی، تغییر جنسیت، تساوی ثروت با قدرت، و حتی القای چندخدایی و شرک از جمله مضامین نگرانکننده در این آثار هستند. مدیریت مدرسه علمیه فاطمیه سلام الله علیها تأکید کرد: «این تولیدات اگر چه جذاب و پرزرقوبرقاند، اما میتوانند به تدریج ذهن و باور جوانان را نسبت به مفاهیم توحیدی و ارزشهای الهی دچار انحراف کنند.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود به نقد علمی باور تناسخ از منظر فلسفه و کلام اسلامی پرداخت و گفت: «ادیان آسمانی و الهی، تناسخ را مردود میدانند؛ زیرا بازگشت روح به بدن دیگر، از نظر عقل و فلسفه محال است، چراکه هویت انسان به روح اوست و اجتماع دو روح در یک بدن ممکن نیست.»
در پایان، سمیه میرزایی با تأکید بر لزوم آگاهیبخشی به نسل جوان خاطرنشان کرد: «ما باید از ابزار هنر برای تبلیغ حقایق دینی استفاده کنیم، محتوای فرهنگی بومی خود را غنا بخشیم و تولیدات داخلی را بهگونهای مدیریت کنیم که در عین جذابیت، هدایتگر و ارزشمحور باشند.»
