پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

موضوع پژوهش حاضر كاركردهاي اخلاقي تسليم به درگاه الهي در زندگي انسان از ديدگاه قرآن و روايات مي‌باشد، تسليم به درگاه الهي در منابع ديني، به معناي انفعال يا كناره‌گيري از مسئوليت‌هاي انساني نيست؛ بلكه حاصل نوعي بصيرت و ژرف‌انديشي است كه بر اساس آن، انسان آگاهانه اراده و خواست خود را با اراده الهي هماهنگ مي‌سازد. اين هماهنگي، فرد را از پريشاني‌هاي دروني و نابساماني‌هاي بيروني رها كرده و زمينه رشد اخلاقي، آرامش رواني و تحقق سبك زندگي الهي را فراهم مي‌ كند. تسليم در برابر خداوند، كه حقيقت دين اسلام و از مراتب عالي ايمان به شمار مي‌رود، در متون قرآني و روايي به عنوان يكي از بنيادي‌ترين عوامل تعالي فردي و سلامت اجتماعي معرفي شده است. اين پژوهش با روش توصيفي_ تحليلي و با تكيه بر آيات قرآن و روايات معصومان(عليهم‌السلام)، به بررسي كاركردهاي اخلاقي تسليم در دو حوزه فردي و اجتماعي مي‌پردازد. در بخش كاركردهاي فردي، نتايجي همچون مديريت هيجان، عدم خوف و حزن، جمع بودن و پراكنده نبودن، هدايت و رستگاري، بصيرت ديني، فهم ناپايداري دنيا، توان مواجهه با رنج‌هاي وجودي، و دستيابي به مراتب عالي صبر و رضا تبيين شده است. در حوزه اجتماعي نيز آثاري مانند بهبود تعاملات صحيح اجتماعي، افزايش توان مقابله با چالش‌هاي زندگي، تقويت مسئوليت‌پذيري، استقرار قانون‌مداري، تداوم فرهنگي از طريق انتقال ارزش‌ها، و ايجاد نظم، اعتماد و امنيت عمومي بررسي گرديده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه تسليم، نه تنها موجب رشد اخلاقي و آرامش وجودي انسان مي‌شود، بلكه با ايجاد خودكنترلي، تعميق ايمان، و اصلاح نگرش فرد به جهان و خويشتن، زيربناي شكل‌گيري روابط سالم اجتماعي و جامعه‌اي عادلانه و پايدار را فراهم مي‌كند. بدين ترتيب، تسليم به عنوان يك فضيلت اخلاقي جامع، انسان را در مسير كمال فردي و سعادت جمعي هدايت نموده و در حل بسياري از رنج‌ها، بحران‌ها و چالش‌هاي اخلاقي نقش‌آفرين است.