پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

مسئله معنا‌داري زندگي از مهم ‌ترين مباحث فلسفي و كلامي در روزگار معاصر است كه با گسترش بحران‌هاي اخلاقي و پوچي در جوامع بشري، اهميت بيشتري يافته است. اين پژوهش با عنوان « نقش باور به خدا در معنا‌داري زندگي از نظر علامه طباطبايي(ره) » به بررسي پيوند ميان خدا‌ باوري و معناي زندگي از ديدگاه يكي از بزرگ ‌ترين متفكران اسلامي مي‌پردازد. در اين تحقيق، مسئله اصلي آن است كه چگونه و چرا باور به خدا، از منظر علامه، مي‌تواند به زندگي انسان معنا ببخشد و فقدان اين باور چه پيامدي براي انسان دارد. بر اساس تفسير الميزان و آثار فلسفي علامه، زندگي در پرتو معرفت الهي معنا مي‌يابد، زيرا انسان موجودي است كه كمال و جهت نهايي او در اتصال به مبدأ هستي تحقق مي‌يابد. از ديدگاه علامه، خدا نه‌تنها خالق، بلكه غايت وجودي انسان است و انقطاع از او موجب گم‌گشتگي و بي‌هدفي مي‌شود. ضرورت اين پژوهش در پاسخ به بحران معنا در انسان معاصر و بازخواني مباني الهي در تبيين زندگي معنادار نهفته است. روش تحقيق به‌صورت توصيفي ـ تحليلي و بر پايه گردآوري كتابخانه‌اي منابع، به‌ويژه آثار علامه طباطبايي، انجام گرفته است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه در منظومه فكري علامه، ايمان به خدا محور اصلي معنا و جهت در زندگي است؛ زيرا تنها در پرتو توحيد است كه همه افعال و رنج‌هاي انساني تفسير و هدف نهايي انسان روشن مي‌شود.