پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

برقراري ارتباط از آغاز آفرينش انسان به‌عنوان نياز طبيعي و اساسي انسان در تعامل با ديگران همواره مطرح بوده است؛ اما در سلسله اين ارتباطات، ‌مهم‌ترين و بنيادي‌ترين رابطه‌‌اي ‌كه مي‌توان به آن اشاره داشت رابطه مطلوب انسان با خداوند است كه مي‌تواند بر ساير روابط انساني نيز تأثيرگذار باشد.البته برقراري اين‌ رابطه متفرع بر شناخت خود و خداوند است؛ رابطه‌‌اي دوطرفه كه اشكال مختلفي پيدا كرده كه گاه تشريعي و تكويني و گاه ‌معرفتي و عملي و گاه آزادانه و ‌عاشقانه است كه ‌مطلوب‌ترين و عميق‌ترين آن‌ها، رابطه‌ي عاشقانه -رابطه قلبي- هست. از طرف ديگر،‌ قرآن كريم انسان را همواره در معرض خطر مي‌داند و موانعي را براي برقراري رابطه مطلوب با خدا ذكر مي‌كند. براين اساس، اين پژوهش به شيوه توصيفي – تحليلي و با روش گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي، با هدف پاسخ به چيستي موانع رابطه مطلوب انسان با خدا و راهكارهاي مقابله با آن‌ها از منظر آيات و روايات تدوين شده است ضرورت پرداختن به اين پژوهش از اين جهت است كه ريشه همه انحراف‌ها ‌‌و لغزش‌هاي انسان - از لغزش‌‌‌هاي كوچك تا جنگ با خدا و خداپرستان و ادعاي شرك و حتي ربوبيت – غفلت و قطع رابطه مطلوب با خدا است و انسان با شناخت اين موانع از خطر و پيامدهاي آن‌ها آگاه مي‌گردد و سعي در دفع و رفع آن‌ها خواهد داشت. يافته‌هاي ‌‌تحقيق نشان مي‌دهد كه از منظر‌ قرآن كريم و روايات، مهم‌ترين موانع رابطه مطلوب با خدا در بُعد دانشي - بينشي مواردي از قبيل: جهل، سوءظن، ‌‌غفلت، شرك، كفر و در بُعد اخلاقي – رفتاري مؤلفه‌هايي مانند: پيروي از شيطان، دنياگرايي، نفاق، تكبر، حرام‌خواري و لجاجت و تعصب و همچنين براي رفع موانع مذكور، مي‌توان از مواردي همچون: توبه و توكل و.. به‌عنوان راهكار ياد كرد.