پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

مدارا از جمله مفاهيم بنيادين در اخلاق اسلامي است كه نقش تعيين كننده اي در سامان دهي روابط انساني و شكل گيري سبك زندگي مبتني بر آموزه هاي ديني دارد. تبيين جايگاه اين مفهوم در منابع اسلامي و شناسايي ابعاد تأثير گذاري آن بر حيات فردي، خانوادگي و اجتماعي، مسئله اصلي پژوهش حاضر را تشكيل مي دهد. در اين تحقيق، مفهوم مدارا از منظر لغوي و اصطلاحي بررسي شده و جايگاه آن در قرآن كريم و روايات معصومين(ع) مورد تحليل قرار گرفته است. آياتي كه مدارا را به عنوان دستور الهي، استراتژي برخورد با جاهلان، روش پيامبران در دعوت و شاخص بندگان رحمان معرفي مي كنند، همراه با رواياتي كه مدارا را كليد حكمت، محور مديريت خانواده، اساس رهبري اجتماعي و الگوي عملي ائمه اطهار (ع) دانسته و آن را از تساهل مذموم متمايز مي سازد، اين پژوهش كانون توجه بوده است.همچنين آثار مدارا در سه ساحت فردي، خانوادگي و اجتماعي با استناد به منابع ديني شناسايي و تبيين شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد مدارا در سبك زندگي اسلامي، آرامش رواني، رشد اخلاقي و خويشتنداري را در سطح فردي به ارمغان مي آورد، در خانواده موجب تحكيم پيوند همسران، كاهش تعارضات و الگو سازي براي فرزندان مي گردد و در عرصه اجتماعي زمينه ساز گسترش محبت، پيشگيري از خشونت، تقويت همزيستي فرهنگي و تحكيم وحدت امت اسلامي است.