پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

گرايش به دروغ به معني خلاف صدق و راستي، برخلاف ابعاد وجودي انسان است و آيات و روايات و سيره عملي معصومان:آن را تاييد نموده است. لذا دروغ به خودي خود بار منفي دارد و آنچه در اين بين مورد نكوهش شديد اسلام قرار گرفته؛ گرايش افراطي به ماديات دنيا و هدف قرار گرفتن آن در زندگي است كه كذب و دروغ را مي‌طلبد.اين گناه بزرگ، بسياري از ابعاد زندگي در خانواده‌ها و اجتماعات را تحت تأثير خود قرار داده است و هدف از بكارگيري آن از طرف برخي افراد، به خاطر، ميل و رغبت كردن به امور ناپسند و توجه به ظواهر زندگي مي‌باشد. گرايش به دروغ، آسيب‌ها و آثار نامطلوبي در پي دارد. فراموشي قيامت، فقرنمايي، خودنمايي، بدعت در دين، نفاق، افترا، شادي تخديري، زوال نعمت و ... از جمله آسيب‌هاي دروغ هستند كه هم از نظر معنوي و هم از بعد مادي مورد بررسي قرار مي‌گيرند. هم‌چنين اين آسيب‌ها در ارتباطات انسان با خدا، خويشتن و ديگران مصداق پيدا مي‌كنند و گرايش به اين امور ناصحيح، موجب سست و كم‌رنگ شدن آنان به اعتقادات ديني و مذهبي مي‌شود. به طور حتم اين مسأله يعني رو آوردن به دروغ، ريشه در عقده‌ي حقارت و بيماري‌هاي روحي و رواني دارد چرا كه اين معضل در هيچ جامعه سالمي به هيچ عنوان ارزش تلقي نمي‌شود. اينجانب به روش توصيفي- تحليلي در راستاي تكميل پژوهش‌هاي انجام شده؛ با استفاده از آيات و روايات و با ساختاري متفاوت از ديگر پژوهش‌ها، آسيب‌هاي اين صفت مذموم را مشخص نموده و دليل و توجيه زشتي و بدي آن آسيب را با توجه به باورهاي ديني و ارزش‌هاي معنوي بيان نموده و توجه و تفكر در فرجام آنها را مضمون برگرفته از آيات و روايات معرفي نموده و در قالب پايان‌نامه ارائه مي‌نمايم.