نشست پژوهشی نهج‌البلاغه‌خوانی با موضوع بررسی حکمت ۴۳نهج‌البلاغه، با حضور جمعی از علاقه‌مندان برگزار شد. در این جلسه، حکمت ۴۳امیرالمؤمنین علیه‌السلام مورد بحث و تحلیل قرار گرفت که در آن آمده است: «بدی‌ای که تو را اندوهگین سازد نزد خدا بهتر از خوبی‌ای است که تو را به خودبینی وادارد».
در ابتدای نشست، مفهوم «عجب» به‌عنوان یکی از رذایل اخلاقی مهم تبیین شد. عجب به معنای بزرگ شمردن نعمت و فراموش کردن نعمت‌دهنده معرفی گردید و تأکید شد که عجب از تکبر نیز بالاتر است. برای روشن شدن این مفهوم، داستان حضرت عیسی علیه‌السلام و همراهش نقل شد که چگونه مرد همراه حضرت به دلیل دچار شدن به عجب، در آب فرو رفت و نجات یافت.
خانم غلامپور اعمال انسان در چهار دسته تقسیم‌بندی کرد:
دسته اول: انجام کار خوب و نسبت دادن آن به لطف الهی و دسته دوم: انجام کار خوب همراه با عجب ودسته سوم: انجام کار بد همراه با پشیمانی و توبه همچنین دسته چهارم: انجام کار بد بدون پشیمانی و همراه با خودپسندی.
وی در ادامه، با استناد به روایت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله که فرمودند «کسی که کار خود را بد بداند، پس او خوب است»، توضیح داد که چگونه عجب می‌تواند ارزش اعمال نیک را از بین ببرد و حتی آن را به مقدمه‌ای برای تباهی تبدیل کند. همچنین داستان عابد بنی‌اسرائیل نقل شد که پس از سال‌ها عبادت، در عالم رؤیا به او گفته شد که اعمالش نزد خداوند ارزشی ندارد، زیرا از اطلاع‌رسانی به مردم درباره کارهای خوب خود لذت می‌برد.
این نشست پژوهشی با هدف تعمیق درک مفاهیم اخلاقی نهج‌البلاغه و شناخت رذایل پنهان مانند عجب برگزار شد و شرکت‌کنندگان با ابعاد مختلف این حکمت آشنا شدند.
