به گزارش رابط خبری ، مدرسه فاطمیه کرج- نشست تخصصی «زینب فریاد فرمند؛ از تاب‌آوری تا راهبری» با موضوع «الگوی تاب‌آوری و مدیریت بحران با تأکید بر آیات قرآن کریم و سیره حضرت زینب(س)» به همت واحد پژوهش مدرسه علمیه فاطمیه کرج در بستر مجازی اسکای‌روم برگزار شد.خانم پورمحمدی در این نشست با تبیین مفهوم تاب‌آوری اظهار کرد: تاب‌آوری در اصطلاح علمی به معنای توانایی بازگشت سریع و موفقیت‌آمیز به وضعیت پیشین پس از بروز آسیب و مقابله با حوادث و پیامدهای آن است.
وی با اشاره به تفاوت نگاه غربی و اسلامی به مفهوم تاب‌آوری افزود: در برخی تعاریف رایج غربی، تاب‌آوری بیشتر به معنای تحمل سختی‌ها و سازگاری با شرایط دشوار است، اما در منظومه معارف اسلامی می‌توان آن را با مفهوم «صبر اجتماعی» مرتبط دانست؛ فضیلتی اخلاقی که انسان را در عبور سالم از مشکلات زندگی یاری می‌کند و توانایی سازگاری با فشارها و تهدیدها را افزایش می‌دهد.خانم پورمحمدی با تأکید بر اینکه تاب‌آوری یک ویژگی ثابت شخصیتی نیست، گفت: تاب‌آوری الگویی پویا است که در بستر شرایط مختلف شکل می‌گیرد و فرد را برای مواجهه با چالش‌های محیطی توانمند می‌کند. این فرایند علاوه بر عبور از بحران، می‌تواند زمینه رشد انسان پس از وقوع حادثه را نیز فراهم کند.
باورهای دینی؛ عاملی مؤثر در تقویت تاب‌آوری
وی تقویت باورهای دینی را از عوامل مؤثر در ارتقای تاب‌آوری دانست و بیان کرد: پذیرش سختی‌ها نیازمند انگیزه، توانایی و محیط مناسب است و هنگامی که مشکلات طولانی می‌شوند، انگیزه‌های معمول ممکن است کاهش پیدا کنند؛ اما انگیزه‌ای که از باورهای عمیق دینی سرچشمه بگیرد، می‌تواند زمینه پایداری بیشتری را در برابر مشکلات فراهم کند.
این پژوهشگر با اشاره به مؤلفه‌های تاب‌آوری دینی ادامه داد: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تاب‌آوری دینی، داشتن نیت خالصانه و انجام عمل بر مبنای آن است. مؤمن خود را در برابر مسائل اجتماعی بلاتکلیف نمی‌داند، بلکه واکنش متناسب با هر شرایط را وظیفه خود تلقی می‌کند.
وی همچنین داشتن اهداف معنادار در زندگی را از مؤلفه‌های مهم تاب‌آوری عنوان کرد و گفت: افرادی که اهداف معناداری در زندگی دارند، در مواجهه با مشکلات و فشارهای روانی، ظرفیت بیشتری برای مواجهه و سازگاری با شرایط دشوار خواهند داشت.
نگاه توحیدی حضرت زینب(س)؛ الگویی برای مدیریت بحران
پورمحمدی در ادامه با اشاره به سیره حضرت زینب(س) در واقعه کربلا اظهار کرد: یکی از جلوه‌های مهم تاب‌آوری دینی در رفتار حضرت زینب(س)، نگاه توحیدی ایشان به حوادث و توجه به سرانجام امور است.
وی جمله معروف حضرت زینب(س) پس از واقعه عاشورا، «ما رأیتُ إلا جمیلاً» را نمونه‌ای از این نگاه دانست و افزود: این سخن نشان می‌دهد که حضرت زینب(س) حادثه کربلا را صرفاً از منظر رنج و مصیبت نمی‌نگریستند، بلکه با نگاهی توحیدی به سرانجام عمل و وعده الهی توجه داشتند.
این استاد حوزه با اشاره به خطبه حضرت زینب(س) در برابر یزید، بیان کرد: حضرت زینب(س) در سخنان خود با استناد به آیات قرآن، سرانجام ظالمان و کسانی را که آیات الهی را تکذیب و استهزا می‌کنند، یادآوری کردند و با تکیه بر معارف قرآن، اجازه ندادند پیروزی ظاهری دشمن، حقیقت حادثه را تحت تأثیر قرار دهد.
وی با اشاره به آیه ۲۲سوره رعد نیز گفت: خداوند در این آیه می‌فرماید: «وَالَّذِینَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ...»؛ یعنی کسانی که برای جلب رضایت پروردگار صبر می‌کنند. بر این اساس، صبر در نگاه دینی صرفاً تحمل منفعلانه نیست، بلکه می‌تواند با هدفمندی، مسئولیت‌پذیری و حرکت در مسیر رضایت الهی همراه باشد.
تبدیل بحران به فرصت رشد و مسئولیت‌پذیری
پورمحمدی در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر نقش ایمان و هدفمندی در مدیریت بحران گفت: تاب‌آوری دینی به انسان کمک می‌کند در شرایط دشوار، به جای گرفتار شدن در ترس و اضطراب، هدف و مسئولیت خود را فراموش نکند.
وی افزود: سیره حضرت زینب(س) نشان می‌دهد که انسان مؤمن می‌تواند در اوج بحران، ضمن حفظ ارتباط با خداوند، مسئولیت اجتماعی خود را نیز دنبال کند و از ظرفیت بحران برای آگاهی‌بخشی و هدایت جامعه بهره بگیرد.
این نشست تخصصی با تأکید بر پیوند میان آموزه‌های قرآنی، تاب‌آوری، مدیریت بحران و سیره حضرت زینب(س) برگزار شد و بر مؤلفه‌هایی همچون ایمان، نیت الهی، صبر، هدفمندی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و نگاه توحیدی به عنوان عناصر مؤثر در مواجهه با بحران‌ها تأکید شد.
