در این نشست، بر پایبندی به آرمانهای انقلاب اسلامی و امام شهید آیت الله خامنه ای، همراهی با رهبر معظم انقلاب و محکومیت جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی تأکید شد.
در ابتدای جلسه، خانم معصومه حاجیمقصودی، از اساتید سطح چهار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی باهنر، با ارائه مقالهای با عنوان «چگونگی تأثیرگذاری زنان بر کارکردهای جامعهشناختی نصرت الهی با تقدیسزدایی از قدرت استکبار» به چهار نقش بیبدیل زنان اشاره کرد: روایتگری و بازگویی خاطرات مقاومت برای شکستن هیمنه روانی استکبار، تربیت آگاهانه فرزندان در خانواده بهمثابه آزمایشگاه فکری، تشویق و بسیج نیروهای مقاومت، و تشکیل شبکههای ایمانی و تشکلها.
ایشان تأکید کرد که باور به نصرت الهی زمانی کارآمدی خود را در مواجهه با استکبار نشان میدهد که زنان در سه عرصه «روایتگری»، «تربیت خانوادگی» و «تشکلگرایی» نقشآفرینی فعال داشته باشند.
سپس خانم زینب رئیسی، از طلاب سطح چهار، به ارائه مقاله با موضوع «پیامدهای خانوادگی کنش تربیتی زنان در دوران جنگ» پرداخت.
ایشان بیان داشت: زنان با مدیریت عاطفی خانواده و تربیت فرزندان در شرایط بحران، نقش مهمی در حفظ پایداری خانواده و انتقال فرهنگ مقاومت به نسلهای بعد ایفا کردهاند. نتایج پژوهش نشان میدهد که خانواده در دوران جنگ، مهمترین بستر بازتولید سرمایه فرهنگی و روانی جامعه بوده و کنشهای تربیتی زنان در این فرآیند نقش محوری داشته است.
در ادامه، سرکار خانم دکتر اسماء ایرانمنش استاد دانشگاه فرهنگیان، مقاله خود را با عنوان «بررسی مؤلفه مقاومت در خطبه حضرت زینب (س) بر مبنای نظریه منطق گفتگویی باختین» ارائه داد. ایشان تلاش کرد تا با تبیین نقش بافت متن در جهتگیری خطبه حضرت زینب (س) و فهم جامعتر آن، به بررسی مؤلفههای گفتاری ایشان با محوریت «مقاومت» بر اساس نظریه منطق گفتوگویی باختین بپردازد.
در مقاله دیگری خانم حانیه محمدهاشمی با موضوع «تقویت حس ارزشمندی در خانواده در دوران جنگ با استناد به آیه ۳۵ سوره محمّد»، بر چهار مؤلفه «مقاومت در برابر سستی»، «صیانت از کرامت جمعی»، «اتصال به منبع قدرت الهی» و «حفظ عاملیت فردی» تأکید کرد.
این مقاله مدلی جامع برای تابآوری ارائه میدهد که با جایگزینی امید بهجای یأس و عزت بهجای ذلت، به خانوادهها کمک میکند تا در برابر هجمههای روانی دشمن پایداری کرده و با حفظ هویت و عاملیت خود، به مقاومتی فعال و سازنده بپردازند.
در پایان، خانم فاطمه زنداقطاعی به موضوع «ارادهگرایی در حقوق پوزیتیویستی» پرداخت و خاطرنشان کرد: ارادهگرایی در حقوق پوزیتیویستی، بهویژه آنجا که به خودبنیادی انسان و اصالت خواست او تقلیل مییابد، صورتی از تبعیت از هوای نفس است. پیامدهای این رویکرد در عرصه بینالملل شامل منفعتطلبی بدون التزام به حقوق بشر، سلطهطلبی مبتنی بر عقلانیت ابزاری و نقض مکرر معاهدات است. ایشان با اشاره به نمونههای عینی از خشونت و تجاوز آمریکا و اسرائیل علیه برخی کشورها، تأکید کرد که بازخوانی اصل قرآنی «عدم تبعیت از هوای نفس» میتواند چارچوبی انسانمدار، اخلاقمحور و نقدپذیر در برابر ارادهگرایی حقوقی و پیامدهای سلطهجویانه آن فراهم آورد.
