حجت الاسلام و المسلمین حاج آقارضائی در آغاز سخنان خود حجاب را از حیث لغوی مورد بررسی قرار داد و گفت: «حجاب در لغت به معنای پرده، پوشش و حائلی است که همه شئونات مربوط به نگاه، گفتار و پوشش را شامل میشود. در متون دینی نیز این واژه گاه مترادف با حیا و عفت به کار رفته و این مفاهیم ارتباط عمیقی با یکدیگر دارند.»
ایشان با اشاره به آیات قرآن کریم افزود: «در آیه 59 سوره احزاب، خداوند به پیامبر دستور میدهد که به همسران، دختران و زنان مؤمن بگوید جلبابهای خود را بر تن کنند تا شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند. همچنین در آیه 31 سوره نور، زنان مؤمن مأمور به پوشاندن گردن و سینه با مقنعه هستند. در مجموع دستکم هفت آیه به مسئله پوشش و حجاب اشاره مستقیم یا غیرمستقیم دارد.»
روایات فراوانی نیز وجود دارد که حیا را اساس عقل و دین معرفی کردهاند؛ کسی که حیا ندارد، عقل و دین ندارد. بنابراین حجاب یک امر فطری است که انسانهای وارسته آن را بهطور طبیعی میپذیرند و نقض آن شئونات فردی، خانوادگی و اجتماعی را زیر سؤال میبرد.
وی در ادامه افزود: آزادی دو نوع دارد: آزادی های پسندیده (مثل عدالت خواهی) و آزادی های ناپسند(مثل ایجاد مزاحمت برای دیگران). حجاب نیز یک امر اجتماعی است و آزادی فردی در این زمینه نمی تواند بدون توجه به اثرات اجتماعی باشد. در ایران و همه کشورها پوشش دارای محدوده قانونی است. ما در ایران مثل سایر کشور ها پوشش اجباری داریم نه حجاب اجباری. حجاب پیش از اسلام در ایران هم وجود داشته است.
ویل دورانت می گوید: حجاب از ایران باستان به جهان منتقل شده. سابقه چادر هم در ایران به دوران ساسانیان برمی گردد، نه صرفا اسلام. آریایی ها با حجاب بوده اند.
حجاب و حیا در یهودیت و مسیحیت نیز وجود دارد و تحریفات باعث کمرنگ شدن آن در برخی ادیان شده است. پیشرفت و حضور زنان در جامعه ارتباطی با حجاب ندارد. زنان مسلمان و ایرانی با حجاب نمونه های موفقی در عرصه های مختلف هستند. آمارها نشان می دهد در کشور های غربی خودکشی، طلاق، جرائم و آزارهای جنسی بالاتر و امید به زندگی پایین تر است. بنابر این آزادی مطلق در پوشش الزاما به سعادت زنان منجر نشده است حتی گفته شده 49 درصد طلاق ها ریشه در مسئله حجاب دارد. بحث مکروه بودن رنگ مشکی مطرح است، اما اصل موضوع رعایت حجاب است و رنگ اهمیت ثانویه دارد. از طرفی در اسلام به خانم ها پیشنهاد شده در خانه از رنگ های روشن استفاده شود اما در مکان های عمومی بهتر از رنگ های تیره استفاده شود.
چادر حجاب کامل هست اما حجاب بدون چادر هم ممکن است؛ مهم رعایت حدود شرعی و پرهیز از جلب توجه نامحرم است. یک انسان عاقل وقتی گوهر و جواهری دارد آن را از دید دیگران مخفی می کند تا گزندی به آن شی گرانبها وارد نشود. پوشیدن چادر هم به همین صورت هست و زن را از دید و گزند بیمار دلان پنهان می کند تا راحت تر بتواند در جامعه به فعالیت خود ادامه دهد.
خانم سهرابی با توجه به پاسخ های استاد به شبهات مطرح شده، با تأکید بر جنبههای اجتماعی و وجدانی حجاب گفت: «حجاب نه تنها یک امر دینی، بلکه قانونی، عرفی و وجدانی است. انسان در اعماق وجود خود لزوم آن را احساس میکند. رعایت حجاب هیچ منافاتی با آزادی ندارد؛ بلکه آزادی حقیقی رها شدن انسان از قید و بند شهوت و هوای نفس است و اسلام درصدد رهایی انسان از هر قید غیرخدایی است و رعایت حجاب، نشانه بندگی خدا و پاسداشت کرامت انسانی است.»
ایشان در پایان خاطرنشان کردند: «ایران پیش از اسلام نیز پایبند به پوشش و حجاب بوده است. اسلام دین تحمیلی نیست، بلکه راهی برای آزادسازی انسان از بندگی غیرخداست. شعار لا اله الا الله یعنی بندگی فقط برای خدا و این بندگی اقتضا میکند که انسان حریم حجاب را رعایت کند.»
