پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

در مکتب حیات‌بخش امام حسین (ع)، بی‌تفاوتی واژه‌ای غریب و مردود است، چرا که قیام او فریادی بود علیه سکوت در برابر ظلم؛اسلام سکولار، دین را در کنج خلوت فردی محصور می‌کند و از دردمندی اجتماعی تهی می‌سازد، حال آنکه اسلام ناب محمدی (ص) متنِ میدانِ عمل است.ما مسافران ابدیتیم و این گذرگاه دنیوی، تنها مزرعه‌ای است برای کاشتن بذرهای ماندگاری که در سرای جاویدان ثمر خواهد داد.برای آنکه در آن ابدیتِ بی‌کران، غریب و بی‌توشه نمانیم، باید با پیروی حقیقی از سیره امام، وجود خود را از تعلقاتِ بی‌حاصل رها کنیم.
همچون اباعبدالله (ع)، رسالت ما تنها نجاتِ خویش نیست، بلکه باید با تاسی به او، چراغ راهی برای هدایت و رهایی انسان‌های در بند باشیم.این‌گونه است که با پیوندِ میانِ شورِ حسینی و شعورِ انقلابی، روحِ خسته بشریت را به سرچشمه رستگاری و حیاتِ طیبه پیوند می‌زنیم.