پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

روایت شده است که فرمود:
مَنْ حَاوَلَ أَمْراً بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ كَانَ أَفْوَتَ لِمَا يَرْجُو وَ أَسْرَعَ لِمَا يَحْذَرُ .
یعنی هر کس برای رسیدن به هدفی از راه نافرمانی و معصیت خدا اقدام کند بیشتر در معرض از دست دادن آن هدف و زودتر در معرض دچار شدن به آن چیزی است که از آن نگران است می باشد.

امام حسین علیه‌السلام می‌فرمایند: کسی که برای رسیدن به هدفی از راه نافرمانی خدا وارد شود، بیشتر در معرض از دست دادن آن هدف و گرفتار شدن به چیزی است که از آن می‌ترسد. ممکن است پرسیده شود که در واقعیت گاهی دیده می‌شود برخی افراد از راه‌های نادرست هم به خواسته‌های خود می‌رسند. در پاسخ باید گفت این‌گونه سخنان دینی مانند بسیاری از قواعد اخلاقی، ناظر به بیشتر موارد است نه همه افراد بدون استثنا. در زبان عرف نیز چنین قواعدی به صورت کلی بیان می‌شود. از سوی دیگر، این روایات به حقیقت و مصلحت واقعی انسان توجه دارند. ممکن است کسی به سودی ظاهری و کوتاه‌مدت برسد، اما در حقیقت منافع پایدار و آرامش واقعی را از دست بدهد. بنابراین پیام روایت این است که راه گناه شاید ظاهراً نتیجه‌ای بدهد، اما در نهایت انسان را از اهداف اصلی و سعادت حقیقی دور می‌کند و زیان واقعی را برای او به همراه دارد.