باتوجه به ایام محرم و شرایط کنونی جامعه، در تاریخ 9 تیرماه 1405 ، در مدرسه علمیه نجمه خاتون(س) شهر صفی آباد نشستی تحت عنوان" جهاد تبیین در خطبه های حضرت زینب(س) در کوفه وشام " برگزار گردید.
استاد این نشست سرکار خانم ملکی پور بوده و مخاطب آن طلاب درحال تحصیل بودند.
استاد دراین نشست با بیان قدرت روحی بالای حضرت زینب(س) به یکی از القاب ایشان که "عقیله بنی هاشم" می باشد اشاره کرده وبیان نمودند که عقیله در اصطلاح فارسی به معنای عاقله زن و معمولا به زنان بالای 40سال اطلاق می شود ولی عقیله در زبان عرب به معنای بانویی است که در قبیله ی خودش دارای کرامت و ارجمندی ومقام والاست.
حضرت زینب(س) در آن شرایط سخت نهایت تدبیر را داشتند ؛ اینکه حضرت فرمودند محمل ها را پارچه ی سیاه بزنند و سر شهدا را جلوببرند اینها همه اش تدبیر این بانوی بزرگوار بوده است.
چیزی که باعث شد حضرت زینب(س) به درجه عقیله بودن برسد حس عزتمندی است؛ مقابل عزت، ذلت است که سرمنشا تمام بدیهاست و امروزه عامل غربگرایی نداشتن عزت نفس است.
استاد با اشاره به اهمیت جهاد تبیین اذعان نمودند که درتاریخ، جنگ ها مهم هستند ولی روایت جنگ ها مهمتر است. ایثارها وفداکاریها باید بیان شوند. الآن حدود 4ماه از شهادت رهبرمان گذشته حال ما به عنوان طلبه چقدر کتاب و مقاله نوشته ایم وچقدر احساس وظیفه کرده ایم که شخصیت آقا را بشناسانیم.
حضرت زینب(س) دو خطبه ی مهم دارند یکی در کوفه و دیگری در شام.
با بررسی خطبه ها از جهت موقعیتی و از نظر متنی متوجه می شویم که با وجود اینکه هر دو خطبه توسط یک نفر ایراد شده و در یک برهه ی زمانی بوده ولی ساختار خطبه ها متفاوت می باشد؛ خطبه ی کوفه عاطفی و درخطبه ی شام با استدلال وبرهان مطالب بیان شده است.
حال باید ببینیم علت چیست؟ و حضرت زینب(س) چرا و به چه دلیلی با دو بیان متفاوت ایراد سخن نمودند؟ علت این است که چون مردم کوفه عاطفه ای با امام حسین(ع) داشته اند ولی به دلایلی تطمیع یا تهدید شده اند. مثلا در قسمتی از خطبه ی کوفه حضرت می فرماید: " اتدرون ویلکم؟ ایَ کَبِدِ لمحمد(صلی الله علیه وآله وسلم) فرثتم؟ آیا می دانید که کدامین جگرگوشه پیغمبر(ص) را پاره پاره کردید؟
در این میان درست است عده ای از کوفیان هلهله کردند ولی عده ای نیز متنبه شده وبرگشتند.
ولی در خطبه ی شام، حضرت زینب(س) با دلیل وبرهان سخن گفتند چرا که مردم شام ادعای مسلمانی داشتند و قرآن و پیامبر(ص) را هم قبول داشتند پس حضرت بیان فرمودند که ما فرزندان پیامبر(ص) هستیم و یزید را " یاابن الطلقاء " خطاب کردند.
تاثیرگذاری سخنان وخطبه های حضرت زینب(س) به گونه ای بود که در آنجا مجلس عزاداری برپا شد ویکی از بانیان مجلس عزاداری، زن یزید بوده است و با روشنگری های حضرت زینب(س)، اسرا را با احترام به مدینه فرستادند.
حضرت زینب(س)، در سخنی کوتاه با ابن زیاد از الفاظ ساده و در عین حال عبارات پربار و استوار استفاده کردند.ایشان با وجود اینکه دوران سختی را پشت سر گذاشتندو شاهد شهادت برادران، فرزندان برادر، تشنگی اطفال و ... بودند وقتی ابن زیاد به حضرت گفت دیدی خدا با برادرت چکار کرد؟ اگر حضرت زینب(س) عزتمند نبود ساکت می ایستاد و احیانا گریه می کرد، اما ایشان از موضع عزت وقدرت در مقابل آن ظالم فرمودند:" ما رایت الا جمیلا " یعنی آنچه از جانب خدا بوده لطف وکرامت بوده..
این قدرت وعظمت حضرت زینب(س) نشان دهنده ی تدبیر و خردمندی است.
حضرت زینب(س) در خطبه های خود فصاحت وبلاغت داشته و از اسلوب آیات مکی استفاده نمودند به این صورت که از کلمات موزون و آهنگین و دارای معانی نزدیک به هم و همچنین از تشبیه، استعاره و ...استفاده کردند.
بنابراین حضرت زینب(س) دریایی ازمعارف بودند و درس ظلم ستیزی، دفاع از حق و روشنگری را به زنان و مردان در تمام طول تاریخ آموختند و امروزه باید با مطالعه و پژوهش درسخنان وسیره ی زندگی ایشان، درس آزادگی ، جهاد و دفاع از حق را آموخت وبه نسل آینده منتقل کرد.
در پایان استاد ضمن بیان لزوم الگوگیری از سیره ی زندگی حضرت زینب (س) ، طلاب را به مطالعه ی دقیق و توام با اندیشه درخطبه های حضرت زینب(س) تشویق نمودند.
