پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

استاد حوزه و دانشگاه: ازاله ی زشتیهای ظاهری در نماز، مقدمه ای برای رفع ناپاکیهای درون. دکتر محمد شریفی استاد حوزه و دانشگاه گفت: همانگونه که انسان، عیوب یا زشتیهای ظاهری بدنش را با لباس می پوشاند باید در پی این باشد که خداوند ناپاکیهای درونش را هم بپوشاند. به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، مازندران، دکتر محمد شریفی در هفدهمین نشست انجمن پژوهشی با موضوع اسرار نماز که در فضای مجازی و با حضور طلاب سطح ۲،۳،۴ برگزار گردید، ضمن اشاره به کتاب اسرار الصلاة شهید ثانی، به بیان مقدمات نماز پرداخت و گفت: طهارت داشتن و رفع ناپاکی های ظاهری، یکی از مقدمات نماز است ولی آنچه که حواس انسان باید معطوف به آن باشد ازاله ی عیبهای باطنی است. دلبستگی به دنیا یکی از این آلودگی هاست که دنیا باید در نظر انسان خوار گردد تا احساس راحتی کند. استاد شریفی در ادامه به مسئله پوشاندن بدن در نماز اشاره و اظهار کرد: همانگونه که انسان عیوب یا زشتی های ظاهری بدنش را با لباس می پوشاند باید در پی این باشد که خداوند ناپاکی های درونش را هم بپوشاند. مشغولیت زیاد به لباس ظاهری، قساوت قلب می آورد که آفت سیر و سلوک است. وی همچنین افزود: برای داشتن حضور قلب، مکان نمازگذار باید مهیای ارتباط با پروردگار گردد. اماکن مذهبی به ویژه مساجد چون در آنها گناه انجام نمی گیرد، مکان مناسب و پاک برای این امر است و علاوه بر آن نگاه بلندنظرانه نسبت به بزرگی و عظمت خداوند، موجب قرب انسان به خالقش می گردد. استاد شریفی ضمن تاکید بر مفاهیم بلند اذان که در واقع ندای خداوند برای همصحبتی بنده با اوست، گفت: اذان به معنای اجازه ی خداوند به بنده اش (بدون واسطه) برای گفتگو و نجوای عاشقانه است که اگر چنین حالی به انسان دست دهد اثر سرور و لذت مناجات در ظاهر انسان نمایان می گردد. وی در پایان به سیره معصومین علیه السلام به ویژه حضرت رسول صلی الله علیه و آله اشاره کرد و افزود: پیامبر عظیم الشان با شنیدن اذان، حالت خضوع و ادب در برابر پروردگار داشت و گویی از خود بیخود شده و تمام وجودش متوجه عظمت خداوند می گردید که اگر چنین باشد حضور قلب در نماز حاصل می‌گردد .