پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

در این آیات خداوند توضیح می‌دهد که انسان‌ها به خاطر سوگندهای بیهوده و بدون قصد و نیت مؤاخذه نمی‌شوند، اما اگر سوگند از روی اراده قلبی و آگاهی باشد، در صورت شکستن آن، انسان مؤاخذه و بازخواست می‌شود.نکات کلیدی تفسیر آیه سوگندهای لغو آن‌هایی هستند که انسان بی‌توجه و بدون قصد واقعی بر زبان جاری می‌کند، مثل عادت‌های کلامی (“به خدا قسم”)؛ این‌گونه قسم‌ها جدی نیست و خداوند از آن‌ها بازخواست نمی‌کند.اما قسم‌هایی که با تصمیم و نیت قلبی باشند و به آن پایبند شوید، در صورت شکستن‌شان هم گناه دارد و هم کفاره لازم دارد.کفاره شکستن سوگند حقیقی: اطعام ده فقیر، یا لباس دادن به آنان، یا آزاد کردن یک برده و اگر هیچ‌کدام نشد، سه روز روزه گرفتن.خداوند در پایان آیه خود را آمرزنده و بردبار معرفی می‌کند تا بر مهربانی و تحمل او نسبت به بندگان تأکید کند.در مجموع، این آیه تأکید بر اهمیت نیت در اعمال انسان دارد و عفو الهی را در موارد بی‌توجهی و لغزش‌های زبانی یادآور می‌شود