پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

پژوهش حاضر به بررسي فقهي حقوقي نقش قاعده لاضرر در حقوق خانواده و تأثير آن بر حضانت فرزندان مي پردازد . اين پژوهش با استفاده از داده هاي كتابخانه اي و به شيوه توصيفي تحليلي به اين سؤال پاسخ داده است كه چگونه قاعده لاضرر بر حقوق خانواده و حضانت فرزندان مؤثر است ؟ مهمترين هدفي كه در اين پژوهش دنبال مي شود بررسي مصاديق كاربرد قاعده لاضرر در فقه خانواده و كيفيت تأثير قاعده لاضرر بر مسأله حضانت فرزندان مي باشد . يافته هاي پژوهش نشان داد كه مصلحت كودك بايد محور كليه تصميمات مربوط به حضانت باشد و هرگاه اعطاي حضانت به يكي از والدين موجب ضرر براي كودك شود ، مي‌توان با استناد به قاعده لاضرر ، حضانت را از وي سلب كرد . همچنين در موارد جنون ، ازدواج مجدد مادر ، ناتواني در نگهداري طفل ، كفر ، اعتياد ، اشتهار به فسق ، سوء استفاده از كودك ، خشونت نسبت به طفل و ابتلا به بيماري هاي خطرناك مصلحت كودك بر اساس قاعده لاضرر منجر به سقوط حق حضانت والدين مي گردد . با اجراي اين قاعده مي توان از سوء استفاده از حقوق قانوني جلوگيري كرده و توازن عادلانه اي بين حقوق زوجين ايجاد كند . اين قاعده همزمان با جلوگيري از وارد آمدن ضرر به كودك ، از حقوق والدين نيز حمايت مي‌كند و مانع از سوء استفاده يكي از طرفين از حق حضانت مي‌شود .