پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

پايان نامه حاضر با هدف بررسي ارث اجازه در فقه اماميه و حقوق موضوعه ايران انجام يافته است. جهت نيل به اهداف پژوهشي و نيز پاسخدهي به سوالات مطروحه ذيل اين موضوع، ابتدا مباني نظري و تعاريف مفهوم اجازه و ارث از منظر قرآن، سنت، فقه و حقوق موضوعه ايران ارائه شده است و شواهدي از سيره نبوي (ص) و امامان معصوم (عليهم‌السلام) در زمينه موضوع مورد تحقيق بيان شده است. با بررسي اين مباني و مفاهيم و جنبه هاي مختلف حول موضوع حاضر، چنين مي‌توان استنباط نمود كه مسئله ارث اجازه به ندرت موضوع تحقيقات ديني و حقوقي قرار گرفته است و نتيجه حاصله از تحقيق حاضر هم نشان داد كه در اين خصوص فقهاي اماميه بر اين نظر هستند كه حـق اجـازه و يا رد، حق مستقلي نمي‌باشد بلكه به تبع مالكيـت مـال مورد معامله‌ به صورت يك اخـتيار تـبعي و عـرضي وجود پيدا مي كند‌ يعنـي اينكه در اينجا وارث به تبع مالك شدن به مال مورد ارث يا همان تـركه ، نـسبت بـه رد و اجازه حق پيدا مي كند. در‌ خصوص‌ به ارث رسيدن حق اجـازه‌ در‌ قـانون مـدني حكـم صريحي وجود نـدارد و فـقط مـاده‌ ٢٥٣‌ ق.م در خصوص عقد فضولي به اين موضوع پرداخته است و داراي آثار و مصاديق در زمينه معاملات غيرنافذ و حقوق باقي مانده ازمتوفي ازجمله خيارات، حق شفعه و... مي باشد.