نقش الگوهای تربیتی و جهت‌گیری ارتباطی خانواده در تربیت دینی نوجوانان

شناسه محتوا : 51639

1405/01/24

تعداد بازدید : 23

چكيده هدف از اين پژوهش بررسي رابطه‌ي بين سبك‌هاي فرزندپروري و جهت‌گيري ارتباطي خانواده با دينداري نوجوانان بود كه به روش همبستگي انجام شد. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل تمامي نوجوانان مشغول به تحصيل در مدارس دورۀ متوسطۀ اول و دوم شهر اصفهان در سال تحصيلي ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد 130068 نفر بود. بر اساس فرمول كوكران ۴۰۰ نفر از اين جامعه به صورت تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و پرسشنامۀ سبك‌هاي فرزندپروري ادراك شده (PPQ-20)، پرسشنامۀ الگوي ارتباطات خانواده (FCPQ) و پرسشنامه دينداري (RS) را به صورت گروه‌هاي كلاسي تكميل نمودند. داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه و به كمك نرم‌افزار SPSS26 بررسي شدند. نتايج به‌دست آمده از پژوهش نشان داد جهت‌گيري همنوايي 5/76 درصد، سبك فرزندپروري مقتدرانه 9/2 درصد و جهت‌گيري گفت‌و‌شنود 4/0 درصد از دينداري را به‌طور معناداري پيش‌بيني مي‌كند (001/0>p). همچنين بر اساس يافته‌هاي حاصل از پژوهش سبك‌هاي فرزندپروري مقتدرانه (754/0=r) و سهل‌گيرانه (386/0=r)، جهت‌گيري همنوايي (516/0=r) و جهت‌گيري گفت‌و‌شنود (574/0=r) به صورت مثبت و سبك فرزندپروري مستبدانه (386/0-=r) به‌صورت منفي با دينداري نوجوانان ارتباط معناداري دارند (001/0>p). بنابراين مطابق با يافته‌ها لازم است جهت افزايش دينداري در نوجوانان، به سبك‌هاي فرزندپروري و جهت‌گيري ارتباطي خانواده توجه شود. كليدواژه‌ها: سبك‌هاي فرزندپروري، جهت‌گيري ارتباطي خانواده، دينداري، نوجوانان.
پدیدآورندگان
  • : سطح3
  • : تربيت ديني کودک و نوجوان
  • : اصفهان
  • : اصفهان
  • : اصفهان - اصفهان - مدرسه علمیه تخصصی مجتهده امین «رحمة الله علیها»