پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده تحقيق حاضردرصدد پاسخگويي به اين سؤالات است: تعامل والدين و فرزندان از منظر قرآن چگونه بايد باشد؟ روشهاي تعامل والدين و فرزندان در قرآن كريم چگونه ترسيم شده است؟ موانع و عوامل مؤثر در تعامل والدين و فرزندان در قرآن كدامند؟ به منظور پاسخگويي به سؤالات پژوهش،محقق با بيان مسائلي در رابطه با تربيت وتعامل، خانواده و تربيت ،تأثيرات تربيتي والدين و فرزندان و بالعكس با تكيه بر قرآن كريم به بررسي موضوع پرداخته وبا تجزيه وتحليل مباحث به نتايج زيردست يافته است: خانواده اولين و مهم ترين نهاد براي تربيت انسان است و والدين نخستين مربيان و معلمان اين نهاد بوده كه شخصيت سالم فرزندان را بنا مي نهند. براساس ديدگاه اسلام ،رابطه تربيتي والدين با فرزندان نه تنها از زمان انعقاد نطفه و در رحم مادر ،بلكه قبل از آن برقرار مي گردد. آيات فراواني از قرآن كريم، از جايگاه و حقوق والاي والدين در اسلام حكايت مي كند و به فرزندان توصيه مي كند كه حريم والدين را حفظ كرده و موجبات نارضايتي آنها را فراهم نياورند.و والدين نيز موظفند بر اساس مسئوليت خداوندي كه بر دوش آنها نهاده شده فرزندان خود را با ارائه روشهاي تربيتي ارائه شده در قرآن مانند:روش الگويي،روش تربيت ديني ،روش موعظه و... در مسير تربيت قرآني هدايت كنند.والدين در مسير تربيت فرزندان با موانع و مشكلاتي مواجه هستند. بعضي از موانعي كه در مسيرتربيت و تعامل والدين و فرزندان از منظر قرآن وجود دارد عبارتند از: فساد اخلاقي والدين ،دو گانگي در رفتار و گفتار والدين ،تحقير و سرزنش فرزندان،تبعيض بين فرزندان، لجام گسيختگي خانواده. و بعضي از عوامل مؤثر در تربيت و تعامل صحيح والدين و فرزندان ،وراثت،محيط وارتباط عاطفي مي باشد. كليد واژه:تعامل،والدين،فرزندان ،تربيت خانوادگي،قرآن.