استاد حوزه در ابتدای جلسه ضمن تعریف اصطلاح «خلاصهنویسی علمی»، اهمیت آن را در انجام تحقیق و مقالات پژوهشی بیان نمود. ایشان تصریح کرد در آیین نگارش، خلاصهنویسی یعنی نوشتن یک متن در قالبی کوتاهتر بدون آن که به مضمون اصلی آن خللی وارد شود.
وی در ادامه به سه سرفصل مهم شامل الف: تغییر لحن، ب: استفاده از کلمات هممعنی و ج: در نظر گرفتن کلمات و نکات اصلی در خلاصهنویسی اشاره نمود و در ادامه از «روش سرفصلنویسی»، «روش یادداشتبرداری کرنل» و «نقشهکشی ذهنی» به عنوان سه تکنیک خلاصهنویسی علمی یاد کرد و توضیحاتی در مورد هر سه روش بیان نمود.
ایشان سپس تأکید کرد که در خلاصهنویسی باید پیشخوانی کرد؛ از توضیح اضافی پرهیز نمود؛ حتماً پس از نوشتن خلاصه، آن را بازخوانی کرد و از جذابیتهای تصویر در خلاصهنویسی بهره برد.
وی در پایان این کارگاه مطالبی به طلّاب حاضر در جلسه برای خلاصه کردن ارائه داد و طلّاب نیز به خلاصه کردن مطالب ارائهشده پرداختند. ایشان همچنین آمادگی خود را جهت همکاری با طلّاب در خلاصهنویسی علمی و انجام انواع مطالعات پژوهشی اعلام نمود.




