پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

تهران،مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر"سلام الله علیها".شانزدهمین جلسه از سلسله نشست‌های اخلاقی ـ معرفتی با محوریت شرح صحیفه سجادیه.شانزدهمین جلسه از سلسله نشست‌های اخلاقی ـ معرفتی با محوریت شرح صحیفه سجادیه، روز یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر سید حسن فاطمی‌نیا در مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر برگزار شد. به گزارش روابط عمومی مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر، در این نشست، استاد دکتر سید حسن فاطمی‌نیا در ادامه شرح فراز «یا مَن طاعَتُهُ نَجاةٌ لِلمُطیعین» به تبیین مفهوم طاعت، عبادت و عوامل مؤثر در پذیرش و رشد معنوی اعمال پرداخت. تفاوت اعمال توصلی و تعبدی استاد در ابتدای بحث با اشاره به دیدگاه برخی علما درباره رابطه طاعت و عبادت، اعمال را به دو دسته توصلی و تعبدی تقسیم کرد و توضیح داد: اعمال توصلی، اعمالی هستند که برای صحت و انجام آن‌ها قصد قربت ضرورت ندارد؛ مانند پرداخت بدهی. در مقابل، اعمال تعبدی اعمالی هستند که انجام صحیح آن‌ها به قصد قربت نیاز دارد؛ مانند غسل جمعه. وی افزود: اگر انسان کارهای روزمره و اعمال توصلی خود را با نیت الهی و قصد قربت انجام دهد، همین فعالیت‌های عادی نیز نمی‌توانند زمینه رشد معنوی او را فراهم کنند و در مسیر بندگی خداوند قرار گیرند. جهاد؛ تلاشی همراه با ایثار و ازخودگذشتگی دکتر فاطمی‌نیا با اشاره به تفاوت جهاد با تلاش و کوشش صرف، خاطرنشان کرد: جهاد، تلاشی است که با ایثار و ازخودگذشتگی همراه باشد. وی همچنین با اشاره به سخنی از امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام درباره صدقه، بر ماندگاری آثار انفاق تأکید کرد و یادآور شد آنچه انسان در راه خدا می‌بخشد، در روز قیامت به او بازمی‌گردد. وی با بیان اینکه قرار گرفتن عبادات در مسیر رضایت الهی، زمینه تقرب انسان به خداوند را فراهم می‌کند، به جایگاه علم در زندگی انسان پرداخت و گفت: علمی که بتواند گرهی از مشکلات جامعه باز کند و انسان را به خشیت الهی برساند، از جنس نور است؛ اما دانشی که انسان را از خداوند دور کند، علم ظلمانی خواهد بود. رهزن‌های طاعت و عوامل از بین رفتن آثار اعمال این استاد حوزه در ادامه، با اشاره به لطف و کرم الهی نسبت به بندگان مطیع، به تبیین موانع طاعت و عوامل آسیب‌زننده به ارزش اعمال پرداخت و چهار عامل را در این زمینه مورد تأکید قرار داد: ۱. نبود اخلاص: انجام ندادن کار برای رضای خداوند، ارزش معنوی عمل را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ۲. ریا: انجام عبادت یا کار نیک برای جلب رضایت و توجه دیگران، به‌جای رضایت الهی. ۳. عُجب: خودپسندی و بزرگ دیدن اعمال خویش که می‌تواند انسان را از اخلاص و بندگی حقیقی دور کند. ۴. صفات رذیله اخلاقی: ویژگی‌های ناپسند اخلاقی که در صورت ریشه‌دار شدن، بر کیفیت عبادت و ارزش معنوی اعمال تأثیر منفی می‌گذارند. دکتر فاطمی‌نیا با تأکید بر ضرورت شناخت و اصلاح ریشه‌های ناپسند اخلاقی، در پایان جلسه، حاضران را به مطالعه کتاب «چهل حدیث» اثر امام خمینی(ره) دعوت کرد و بر اهمیت خودسازی، تهذیب نفس و ریشه‌یابی رذایل اخلاقی در مسیر رشد معنوی تأکید کرد. این نشست در راستای تبیین معارف صحیفه سجادیه و تقویت بینش اخلاقی و معرفتی دانش‌پژوهان مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر برگزار شد.