به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، کارگاه «نویسندگی با رویکرد خاطره‌نگاری و روایت‌گری» با هدف آشنایی با شیوه‌های نگارش خلاق و فنون مصاحبه، ۱۴ مهرماه ساعت ۹:۳۰ در سالن اجتماعات مدرسه علمیه نرجسیه شهرستان سنقر برگزار شد. این کارگاه با بهره‌گیری از مطالب و مهارت‌های ارائه‌شده در دوره‌های آموزش نگارش خلاق و فن مصاحبه برگزار شد و حیدری، فعال پژوهشی، به ارائه مباحث مرتبط با نویسندگی، خاطره‌نگاری و روایت‌گری پرداخت.
حیدری در این کارگاه با اشاره به پیشینه نویسندگی، اظهار داشت: نویسندگی پیش از هر چیز، هنر ثبت و انتقال تجربه‌های انسانی است و تاریخ نوشتن از سنگ‌نگاره‌های کهن آغاز شده است. انسان همواره تلاش کرده گفته‌ها، دیده‌ها و شنیده‌های خود را به شکلی ماندگار ثبت کند و تاریخ شفاهی نیز از نخستین شکل‌های تاریخ‌نویسی به شمار می‌رود؛ خاطراتی که سینه‌به‌سینه منتقل می‌شدند و با مکتوب شدن، به سند تبدیل شدند.
وی افزود: نویسندگی در حوزه خاطره‌نگاری و تاریخ شفاهی، به معنای تبدیل گفتار، خاطره و مشاهده به متنی مستند است تا نسل‌های آینده بتوانند گذشته را از زبان کسانی بخوانند که آن را زیسته‌اند. تاریخ شفاهی می‌تواند خاطرات خود فرد یا روایت دیگران باشد، اما در هر دو صورت، ثبت آن ضرورت دارد؛ چراکه حافظه جمعی بدون مکتوب شدن در معرض فراموشی قرار می‌گیرد.
این فعال پژوهشی، انتخاب موضوع را نخستین گام در نویسندگی دانست و بیان کرد: موضوع باید ملموس، تازه و دارای کشش باشد و از کلیشه‌های تکراری فاصله بگیرد. پس از انتخاب موضوع، مرحله تحقیق آغاز می‌شود که شناخت افرادی را که در آن موقعیت حضور داشته‌اند، مطالعه کتاب‌ها و منابع و بهره‌گیری از مصاحبه به‌عنوان ابزار اصلی تاریخ شفاهی دربرمی‌گیرد.
حیدری تصریح کرد: مصاحبه باید همراه با پژوهش انجام شود و با حوصله و نظم پیش برود و از عجله در آن پرهیز شود. در این مسیر، زبان نویسندگی نیز نقش مهمی دارد و استفاده از جملات کوتاه، روان و ساده می‌تواند به خاطره و داستان جان ببخشد. یادداشت‌برداری منظم، توجه به تمام جزئیات و در نظر گرفتن مخاطب نیز از دیگر عواملی است که کیفیت اثر را تعیین می‌کند؛ برای نمونه، در نگارش کتاب برای کودکان و نوجوانان، توجه به داشتن پایانی مناسب اهمیت دارد.
وی خاطرنشان کرد: هر اثر تاریخ شفاهی باید پایان‌بندی درست و تأثیرگذاری داشته باشد. پایان‌بندی خوب تنها جمع کردن ماجرا نیست، بلکه باید حس امیدواری و پیوند با نسل‌های بعدی را در مخاطب زنده کند.
حیدری یادآور شد: نویسندگی، به‌ویژه در حوزه خاطره‌نگاری و مصاحبه‌گری، سفری آهسته و پیوسته است که در آن هر جزئیات اهمیت دارد و اگر انتخاب موضوع، تحقیق، مصاحبه دقیق، زبان روان و پایان‌بندی امیدبخش در کنار یکدیگر قرار گیرند، متن حاصل می‌تواند فراتر از یک یادداشت شخصی، به سندی زنده از تاریخ و انسانیت تبدیل شود.
در پایان این کارگاه، به‌عنوان تمرین عملی، از شرکت‌کنندگان خواسته شد خاطره خود را از زمانی که خبر شهادت رهبر را شنیدند، به شیوه خاطره‌نگاری بنویسند و تحویل دهند. برای انجام این تمرین چند روز فرصت در نظر گرفته می‌شود تا ضمن تمرین آموخته‌های کارگاه، افرادی که توانایی بیشتری در حوزه نویسندگی و خاطره‌نگاری دارند نیز شناسایی شوند.
