یاد رئیسعلى دلوارى را ما از این جهت گرامى میداریم که این مرد شجاع، در راه اعتقاد دینى خود، تنها و در غربت با دشمنان جنگید؛ و این براى ما چیز بسیار باارزشى است
شما جوانان عزیز دلوار و همهى مردان و زنان، درست توجّه بفرمایید که در آن روزگارى که ملّت ایران همه در خواب بودند ــ جز عدّهى بسیار کمى در گوشهوکنارهاى کشور ــ و بیگانگان از این غفلت مردم ایران سوءاستفاده میکردند و بر مناطق مختلفى از کشور عزیز ما دشمن تسلّط پیدا کرده بود ــ در تهران نمایندگان دولتهاى انگلیس و روس، آزادانه حکمرانى میکردند و از پادشاهان آن زمان هم حساب نمیبردند؛ در منطقهى فارس هم همینطور؛ در مناطق دیگر کشور، در بسیارى از جاها نمایندگان بیگانه مال مردم را میخوردند، بر مردم حکمرانى میکردند و با ملّت ایران با تحقیر برخورد میکردند ــ در یک چنین شرایطى، در هر گوشهاى از این کشور، مردان شجاعى پیدا شدند که به حکم دین، جهاد را بر خودشان واجب دانستند و این مردان شجاع فکر نکردند که با غربت و دست خالى نمیشود کارى را انجام داد؛ و مرد خدا این[طور] است. یکى از این افراد همین رئیسعلى شما است، که رئیسعلى ملّت ایران است؛ اگرچه مال دلوار است. یک مرد جوان، در همین سنینِ جوانىِ شما جوانها ایستادگى کرد در مقابل انگلیسها
(بیانات رهبر در اجتماع مردم دلوار، ۱۳۷۰/۱۰/۱۳)
