به گزارش پایگاه خبر و اطلاع رسانی حوزه علمیه خواهران، معاون پژوهش مدرسه علمیه ریحانه الرسول(س) نکا از نشست علمی «محبت واقعی و اثر آن در سبک زندگی؛ الگویی از عاشورا تا امروز» خبر داد.
در ادامه سلسله برنامههای «شبهای اجتماعات» در ایام محرم،ویژه برنامه « منبر در خیابان» «مریم دوادگر» کارشناس و مدرس حوزه، با تبیین جایگاه محبت سیدالشهدا(علیه السلام)، به بررسی دو رکن اساسی محبت؛ یعنی «اشک» و «زیارت» پرداخت.
وی با اشاره به اینکه محبت امام حسین(ع) در معارف اهلبیت(ع) جایگاهی ویژه دارد، اظهار کرد: «وقتی معصومین(ع) که هدایتگران انسان هستند، ما را بارها به یک مسیر و یک کلیدواژه مشخص توجه میدهند، نشاندهنده این است که در آن مسیر، راهی برای رشد و هدایت وجود دارد.»
دوادگر افزود: «در روایات، دو محور پرتکرار در ارتباط با محبت اباعبدالله(ع) دیده میشود؛ اشک و زیارت. این دو، تنها یک رفتار احساسی نیستند، بلکه از ارکان ارتباط انسان با سیدالشهدا(ع) هستند.»
مدرس حوزه با تأکید بر معنای حقیقی اشک برای امام حسین(ع) بیان کرد: «اشک حسینی، نشانه ضعف و انفعال نیست؛ این اشک، آرمانساز، حرکتآفرین و همراه با شعور است. اشکی که انسان را از بیتفاوتی خارج میکند و او را متوجه مسئولیت و مسیر حق میسازد.»
وی در پاسخ به نگاه تقابلی میان عزاداری و عمل اجتماعی گفت: «گریه برای امام حسین(ع) در مقابل خدمت، مسئولیتپذیری و حرکت اجتماعی نیست؛ اینها با یکدیگر منافاتی ندارند. محبت حقیقی، انسان را به عمل درست و حضور مسئولانه میرساند.»
دوادگر با اشاره به اینکه اشک و زیارت در سیره اهلبیت(ع) آموزش داده شدهاند، تصریح کرد: «وقتی ائمه(ع) بر عزاداری و زیارت تأکید میکنند، باید این توجه را یک مسیر تربیتی بدانیم؛ مسیری که انسان را با حقیقت عاشورا پیوند میدهد.»
وی درباره جایگاه زیارت اباعبدالله(ع) گفت: «زیارت برای رفع نیاز امام نیست؛ این انسان است که نیازمند این اتصال و حضور است. ما برای زیارت سنگ و مکان نمیرویم، بلکه به زیارت امام میرویم و خود را در معرض تربیت و نور ولایت قرار میدهیم.»
سخنران منبر پنجم با جمعبندی بحث خاطرنشان کرد: «محبت امام حسین(ع) با دو نشانه مهم همراه است: اشکی که از معرفت و محبت سرچشمه میگیرد و زیارتی که انسان را به مسیر رشد و همراهی با حق نزدیک میکند.»
وی افزود: «محبت واقعی، انسان را شبیه محبوب خود میکند؛ اگر محبت سیدالشهدا(ع) در دل انسان جاری باشد، باید در فکر، رفتار و انتخابهای او نیز اثر بگذارد.»
