پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

دکتر محمد شریفی استاد حوزه و دانشگاه گفت: انسان با حضور قلب در نماز می تواند در برابر اوامر الهی تعظیم کرده و به رحمت خداوند دل ببندد. به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، مازندران، دکتر محمد شریفی در چهاردهمین نشست انجمن پژوهشی با موضوع اسرار نماز که در فضای مجازی و با حضور طلاب سطح ۲،۳،۴برگزار گردید، ابتدا ضمن اشاره به مضامین بلند صلوات شعبانیه و برکات و رحمت ماه شعبان گفت: از گفتنِ اذکارِ وارد شده به ویژه صلوات شعبانیه در این ماه غافل نباشید .بهترین الگوی ما در بهره گیری از ماه شعبان سیره رسول خدا صلی الله... است که ایشان معدن علم رسالت بود و ما که گرفتارِ روزمرّگی های خود هستیم باید بر کشتی نجات اهل بیت علیهم السلام سوار شویم تا به رضوان و رحمت الهی دست یابیم. وی در ادامه ضمن معرفی کتاب "اسرار الصلاه " شهید ثانی که آن را در بدترین شرایط زندگی خود که در زندان به سر می برد تألیف کرد به بیان آموزه های معنوی از این کتاب پرداخت و گفت: شهید ثانی در این کتاب به اسرار قلبی نماز اشاره کرده و بر داشتنِ توجه و حضور قلب کامل در نماز بسیار تاکید می کند و نماز بدون حضور قلب را ارزشمند نمی داند. استاد شریفی همچنین افزود: حضور قلب در نماز، دَوایی نافعه است که اگر این حضور قلب در نماز وجود داشته باشد انسان در برابر اوامر الهی تعظیم کرده و به رحمت خداوند دل می بندد. وی همچنین اظهار کرد: برای داشتن حضور قلب باید اموری که مانع رسیدن انسان به توجه و تمرکز در نماز می شود،از او دور گردد. دکتر شریفی به موانع حضور قلب در نماز پرداخت و گفت: آنچه که مانع رسیدن به حضور قلب می شود یا از عوامل خارجی هستند و یا از عوامل باطنی، که در درونِ انسان است که این موانع باید برطرف گردد تا توجه و تمرکز قلبی محقق گردد. استاد شریفی در ادامه به علاج و رفع این موانع اشاره کرد و گفت: یکی از عوامل ظاهری، چشم انسان و نگاه او به اطراف است که توصیه شد هنگام نماز، چشمان بسته باشد و در جای تاریک و خلوت نماز بجا آورید تا حالت خضوع و توجه بیشتری داشته باشید. وی همچنین بیان کرد: علاوه بر اصلاحِ ظواهر در نماز یعنی آنچه که به حواس ظاهری انسان ارتباط دارد، عوامل باطنی اهمیت بیشتری برای داشتن حضور قلب در نماز دارد و برای این امر انسان باید قبل از نماز به نفسِ آخرتی خود رجوع کند و حتی مناجاتِ قبل از نماز داشته باشد یعنی انسان قبل از ارتباط با خداوند تمام وجودش را به دور از دغدغه های روزمرّه زندگی کرده و آنگاه مهیای نماز شود.