پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

استاد در ابتدای جلسه به این موضوع اشاره نمودند که بی¬شک می¬دانیم استفاده از هر فناوری، مانند یک سکه دورو است که می تواند حُسن استفاده و یا سوءاستفاده شود؛ که در این مقاله بحث از حسن استفاده و مفید و کاربردی بودن این فناوری در زیست انسان می¬باشد. ان¬شالله جنبه سوء استفاده از فناوری و ضررهایی که متوجه انسان است در مجال و مقال دیگر صورت می¬گیرد. در ادامه، استاد با توجه به محتوای استخراج شده از این مقاله ، مهم¬ترین دستاورد به کارگیری هوش مصنوعی در علم را بیان فرمودند که عبارت است از: - بهبود در فرایند دانش اندوزی با تاکید بر پاسخ¬گویی اجتماعی در حوزه¬های متفاوت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، زیست محیطی و فناوری و ارزش¬ها؛ لذا دسترسی به کلان داده¬ها در حوزه زیست فناوری با توجه به ارزش ها و زمینه¬های فرهنگی و اجتماعی که به حوزه تخصصی خودش در ارتباط است یعنی همان خیر عمومی و رفاه افراد جامعه که علم ورزی و فن ورزی است را به دنبال دارد. -از مزایای بی¬نظیر هوش مصنوعی، تجزیه و تحلیل کلان داده¬ها و برقراری همبستگی میان داده¬ها است؛ درواقع همکاری میان رشته¬ای است زیرا مسائل علمی نوین ماهیت میان¬رشته ای دارند. این همکاری میان رشته ای، پیشرفت خطی علم عادی را تبدیل به پیشرفت تصاعدی می¬کند. - هوش مصنوعی در فرایند پیشرفت علمی، جایگزین افراد و نهادهایی می¬شود که دانش و مهارت بهره مندی از فناوری را ندارند. - فهم و پاسخ¬گویی آن فراتر از علم عادی است و ممکن است سوگیری یا نابرابری در فرایند اکتشاف علمی ایجاد شود که قطعا در مسیر استفاده، ضروری است با هوش انسانی تلفیق شود. در پایان جلسه ، استاد به این نکته اشاره داشتند که نیازمند ارتقای سواد هوش مصنوعی هستیم تا دچار شکاف میان بهره¬برداران و محرومان از هوش مصنوعی در فرآیند دانش افزایی نشویم. و در سطح کلان و ملی( سیاست¬گذاران و تامین کنندگان منابع مالی تحقیق و توسعه ) و در سطح میانی( مدیران دانشگاهها و مراکز علمی و در سطح خُرد(فرد)، پژوهشگران و کارکنان علمی و غیرعلمی، نیازمند توجه به این سواد هستیم.