پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

حجاب به معناي پوششي است كه هر انسان به طور فطري در معاشرت با ديگران خود را موظف به رعايت آن مي داند. حجاب تنها مربوط به پوشش بانوان نيست، بلكه شامل نوع و نحوه ي پوشش مردان نيز مي شود. عفاف به معناي پرهيز و خويشتن داري از گناه و بدي ها است؛ ازاين روي انسان عفيف به كسي گفته مي شود، كه با مراقبت نفس و كوشش مستمر، خويشتن داري از گناه و بدي ها را ملكه نفس خود كند. تربيت عبارت است از فراهم كردن زمينه‌ها و عوامل، براي به فعليت رساندن استعدادهاي انسان در جهت مطلوب. مباني يا اصول تربيتي شامل قواعد و تدابيرِ كلي و عملي است كه منجر به ايجاد محيط و مسير درست براي تربيت فرد و جامعه در جهت مطلوب و آرمان نهايي هر جامعه كه رسيدن به رستگاري فردي و جمعي است، مي شود. تحقق اين هدف منوط به تعامل صحيح با افراد و اقليتهاي مذهبي هر جامعه است.بنابراين براي تعامل ميان حكومت و جامعه ي مسلمانان با اقليت هاي مذهبي، در تمامي زمينه ها از جمله در مورد حجاب و عفاف بايد مباني تربيتي مورد تاييد و تاكيد در آيات قرآن و روايات را كه مناسب اين تعامل باشد، شناخت و مورد پژوهش قرار داد. در اديان، صرفاً به حجاب ظاهري تأكيد و بسنده نشده؛ بلكه حجاب باطني به عنوان آراستگي دروني و تلاش در جهت تأديب نفس براي هر مرد و زنِ متدين توصيه شده است. در قرآن كريم به پوشش افزايي زن مسلمان در برابر اقليتهاي ديني اشاره شده است و زن مسلمان بايد در برابر زن غير مسلمان مانند هر مرد نامحرمي پوشيده باشد. در آيين يهود و مسيحيت‌ و زردتشت زنان از حجابي كامل برخوردار بوده اند . در اسلام، توجه ويژه‌اي به رفتار با پيروان ساير اديان و اقليت‌هاي مذهبي شده است. به طور كلي احكام و اصولي در اين زمينه مورد تاكيد قرار گرفته‌اند مانند: احكام ازدواج با اقليتها ، احكام معاشرت با اقليتها ،احكام نگاه به اقليتها، احكام لمس(مصافحه و روبوسي) با اقليتها و اصولي مثل:عدالت و انصاف.حفظ جان، مال و آبرو.آزادي عقيده.نيكي و احسان و...