پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

از مهم‌ترين نشانه‌هاي الهي در اثبات صدق ادعاي پيامبران و يكي از راه‌هاي معرفت به خداوند است. مسئله اساسي اين پژوهش آن است كه معجزه چگونه بر وجود و قدرت الهي و نيز بر حقانيت مدعي نبوت دلالت مي‌كند و چه تفاوتي با برهان تجربه ديني دارد. پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ تحليلي و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، ضمن تبيين مفهوم معجزه و مؤلفه‌هاي آن، مباني و تقريرهاي برهان معجزه را بررسي و اشكالات وارد بر آن را تحليل كرده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه معجزه، رخدادي خارق‌عادت است كه به اذن خداوند و همراه با ادعاي نبوت و تحدي تحقق مي‌يابد؛ لذا نه امري محال عقلي و نه ناقض اصل عليت بلكه پديده‌اي خارج از جريان عادي اسباب و علل شناخته‌شده براي انسان است. دلالت معجزه بر صدق پيامبر نيز بر حكمت و عدل الهي مبتني است زيرا اعطاي چنين نشانه‌اي به مدعي دروغين، با غرض هدايت الهي و رفع عذر از مردم ناسازگار خواهد بود. همچنين تحدي قرآن و ناتواني مخالفان از آوردن همانند آن، يكي از مهمترين وجوه اعجاز و نشانه‌اي عمومي و قابل داوري براي اثبات حقانيت رسالت پيامبر اسلام(ص) به شمار مي‌آيد. بنابراين برهان معجزه در پيوند ميان خداشناسي، نبوت و اعتبار وحي، نقشي اساسي دارد.